👇💎

چای آتشی و غذای آتشی

@bayan_dastanehonar

در باغ‌های گیلاس، اهالی روستا مشغول برداشت محصول بودند. هر خانواده، در مکانی مناسب، اجاقی برپا کرده بود. کتری چای و قابلمه غذا روی آتش قرار داشتند و حسابی داغ شده بودند.
همراه با زمزمه ترانه «بنفشه‌گل، دریا کنارم آمد»، شعله‌های آتش زبانه می‌کشیدند و دود حاصل از سوختن چوب‌های خشک در هوا می‌رقصیدند و در لابه‌لای شاخه‌های درختان گیلاس محو می‌شدند.
چای آتشی را با آب چشمه، در دو نوبت صبحانه و پس از ناهار، دم می‌کنند. به گفته یکی از اهالی، آب این چشمه برای دفع سنگ کلیه بسیار مفید است.
خانم محمدیاری سرش را به اجاق نزدیک کرد و چند بار فوت کرد تا آتش شعله‌ور شود. سپس درِ قابلمه را برداشت و گفت: «امروز برای ناهار ماکارونی درست کرده‌ام. در روستای اَمرودَک، در بخش مرکزی شهرستان آبیک، بادمجان کباب، میرزا قاسمی، فسنجان، قورمه‌سبزی و قیمه هم درست می‌کنیم.»
خانم دیگری نیز از پخت غذاهای محلی با سبزی‌های کوهی گفت.
ناهار را زیر سایه درختان گیلاس صرف کردند. پس از آن، نوبت به چای آتشی رسید. استکان‌ها را در سبد میوه گذاشتند و چای داغ را یکی‌یکی به افراد تعارف کردند.
در داخل روستای اَمرودَک، در ایوان باصفای خانه آقای سرمست محمدی نشسته بودیم. او چوب بلندی را محکم در دست گرفته بود و گفت: «این عصاست که از چوب درخت کُندوس، یا همان ازگیل، برای افراد مسن درست کرده‌ام.»
او از دامداری خانواده‌اش نیز گفت: «ما دامداریم و ۱۵۰ رأس گوسفند داریم.»
همسرش هم از فرآورده‌های لبنی حاصل از شیر دام‌ها گفت؛ از جمله پنیر، ماست و سرشیر.
در امرودک، زندگی در میان باغ‌های گیلاس، با عطر چای آتشی، غذاهای محلی و تلاش روزانه اهالی، روایت می‌شود.

#Amrudak
#همسفر_روستا

✒به روایت محمد مهدی توکل
💎بیان ودستان هنر
https://t.me/bayan_dastanehonar
ایتا
https://eitaa.com/bayan_dastanehonar

🆔
@Monabategereh

مارا در اینستاگرام هم دنبال کنید.
👇
Instagram.com/tavakkol40

https://instagram.com/monabategereh?igshid=YmMyMTA2M2Y

#handicrafts365
#mohammad_mehdi_tavakol
#Monabategereh
#استان_قزوین
لینک سایت👇
https://handicrafts365.com/product-tag/mohammad-mehdi-tavakol/