🔴انتقام، ستون سیاست خارجی ایران؛ چرا توافق با تهران صلح نمی‌آورد؟ / وال استریت ژورنال
🔴انتقام در سیاست خارجی
🔴انتقام‌جویی از سال ۱۹۷۹ جایگاهی محوری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی یافته است؛ از صدور انقلاب و ترور مخالفان در تبعید تا حمله به دشمنان خارجی، اقداماتی که پاسخ به آسیب‌های واقعی یا تصوری غرب به ایران و اسلام قلمداد می‌شوند.
🔴همین منطق، چشم‌انداز موفقیت تلاش ترامپ برای پایان دیپلماتیک جنگ را تیره می‌کند. حتی اگر واشنگتن دارایی‌های مسدودشده ایران را آزاد کند، دریافت عوارض از کشتی‌های عبوری از هرمز را بپذیرد و محاصره کشتیرانی ایران را بردارد، تضمینی نیست که تهران به توافق رضایت دهد.
🔴محمد ذوالقدر، مشاور آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای و فرمانده پیشین سپاه، اعلام کرده بازگشایی هرمز تا کناررفتن ترامپ و نتانیاهو ممکن نیست و این را نخستین مرحله انتقام می‌داند.
🔴جنگ‌های آمریکا و اسرائیل شماری از رهبران جمهوری اسلامی، ازجمله آیت‌الله علی خامنه‌ای و اعضایی از خانواده جانشین او را کشته‌اند. شکاف میان تصویر تبلیغاتی قدرت ایران و ضربات متحمل‌شده، مسئله آبرو و انتقام را برجسته‌تر کرده است.
🔴سایه ترور فرامرزی
🔴نگرانی تنها ادامه جنگ نیست، بلکه احتمال گسترش عملیات انتقام‌جویانه در خارج از مرزهاست. تهران در دو سال گذشته برای زیرنظرگرفتن یا هدف‌قراردادن یهودیان و اسرائیلی‌ها در فرانسه، سوئد، آلمان و یونان از مجرمان اروپایی و عوامل غیرایرانی استفاده کرده و اقداماتی مشابه در بریتانیا و استرالیا نیز مطرح بوده است.
🔴میزان جدیت طرح‌های منتسب به ایران برای ترور ترامپ، جان بولتون، مایک پمپئو و برایان هوک در دوران بایدن روشن نیست. طرح‌های اخیر علیه مخالفان ایرانی در خارج نیز گرچه جدی بوده‌اند، اغلب اجرای ضعیفی داشته‌اند.
🔴مقایسه تاریخی هشداردهنده است: حمله سال ۱۹۹۲ به سفارت اسرائیل در بوئنوس‌آیرس ۲۹ کشته برجا گذاشت و انفجار مرکز جامعه یهودیان این شهر در سال ۱۹۹۴ تلفات بیشتری داشت. مسئولیت این عملیات‌ها به شبکه‌های مورد حمایت ایران، وزارت اطلاعات و حزب‌الله لبنان نسبت داده می‌شود.
🔴این حملات و قتل مخالفان در اروپا زمانی رخ داد که اکبر هاشمی رفسنجانی، سیاستمداری که «عمل‌گرا» خوانده می‌شد، بر ساختار قدرت و وزارت اطلاعات نفوذ داشت.
🔴آزمون بازدارندگی غرب
🔴سخت‌گیرتر دانستن فرماندهان کنونی سپاه، لزوماً به معنای تفاوت در آمادگی آنان برای استفاده از تروریسم پرتلفات نیست. پرسش این است که آیا دستگاه‌های اطلاعاتی ایران می‌توانند توان عملیاتی دهه ۱۹۹۰ را بازیابند.
🔴بهره‌گیری از آدم‌کشان اجاره‌ای خارجی شاید برای قتل یک فرد یا آتش‌زدن کسب‌وکاری یهودی کافی باشد، اما برای عملیات پیچیده‌تر کارایی محدودی داشته است. مهاجرت متخصصان از ایران نیز کیفیت نیروهای عملیاتی را کاهش داده و نشانه‌ای از افزایش جذب مهاجران به شبکه‌های حکومتی دیده نمی‌شود.
🔴در داخل، ازسرگیری اعتراضات گسترده می‌تواند چرخه انتقام را تشدید کند؛ زیرا حکومت اعتراضات دسامبر و ژانویه را شورشی هدایت‌شده از خارج می‌دید و سرکوب داخلی می‌تواند با خشونت خارجی همراه شود.
🔴هم‌زمان، تحریم‌ها و پاسخ‌های نظامی غرب پس از ضربات سال ۲۰۲۵، بازدارندگی پیشین را ندارند. تهدید اسرائیل به هدف‌گرفتن مقام‌های ایرانی شاید تنها بازدارنده معتبر باقی‌مانده باشد. آمریکا و اروپا پیش‌تر بارها از کنار عملیات منتسب به تهران، حتی با قربانیان آمریکایی، گذشته‌اند؛ اکنون پرسش این است که برای جلوگیری از انتقام‌جویی احتمالی چه خواهند کرد.
Post #5584
236
