‌
♻️ هنر پاسخ در جنگ روایت‌ها
از زبان مظلومیت تا منطق قدرت

۱. همین‌طور که برخی از انقلابی‌ها، میان خوشحالی و تردید معلق‌اند، از اینکه رئیس‌دولت در سازمان ملل حرفی شائبه‌دار نزده، عکس شهدا را سرِدست گرفته و از سربلندی و مقاومت ملت گفته، من مؤلفه‌های «نبرد شناختی» و «جنگ روایت‌ها» را در ذهن خود ورق می‌زنم.
یک اصل اساسی در نبرد روایت‌ها، انتخاب زبانِ متناسب با زبان حریف است؛ یعنی وقتی هماورد تو زبان به «تهدید و خشونت» باز کرده، تو نباید از «کرامت و مظلومیت» بگویی؛
اگر او بازیِ دوگانهٔ «توافق یا نابودی» را پیش می‌کشد، تو نباید از آمادگی برای توافق بگویی؛ به‌خصوص وقتی این دشمن، پیشینه‌ای از خشونت و بدعهدی در توافق‌ها دارد.

۲. برخی از این تدابیر، حتی نیازمند دانش تخصصی روایت‌پردازی نیست و منطق و تجربه، برای اتخاذ آن‌ها کفایت می‌کند. به زبان ساده، در جنگ شناختی، اگر حریف از نابودی تو سخن می‌گوید، تو باید از سلاح جدیدی بگویی که او را به آتش خواهد کشید. وقتی او از پایان قصه تو و اتحاد با همسایگانت دم می‌زند، تو باید از نابودی دارایی‌های در دسترس او بگویی؛ باید همکاران منطقه‌ای‌اش را از فلج شدن تمام امکان‌هایشان بترسانی تا جرئت ورود به چرخه درگیری را نکنند و در محاسبات خود، تنها گذاشتن حریف را اولویت ببخشند. پس اگر او روایت «حمله» را برگزیده، تو باید «حمله‌ای بُرنده‌تر و گزنده‌تر» را انتخاب کنی.
اگر زبان روایت تو با روایت حریف ناهم‌خوان باشد، این پیام در جایگاهِ کاهش آمادگی برای «مقابله‌به‌مثل» قرار می‌گیرد و این یعنی تهدید او اثر کرده است.

۳. مواضع دبیر جدید شورای‌عالی امنیت ملی نشان داد که او این اصول حیاتی را به‌خوبی می‌شناسد. او در این مدت کوتاه، ثابت کرده است که به‌واقع فرماندهٔ روایت‌پردازی است.
در شرایطی که دولتمردان در سازمان ملل روایت «مظلومیت» را مخابره می‌کنند، و در حرکتی پرخسارت، در سالن سخنرانی، شنوای سخنان سراسر تهدید و تحقیر دشمن علیه ملت می‌نشینند، او با زیرکی و وقت‌شناسی، روایت «قدرت» را می‌سازد و «دست برتر نظامی» را با نسخه‌های آمادهٔ آفندی و پدافندی به رخ می‌کشد. البته، توان او، که در واقع زبان فصیح رهبر معظم انقلاب است، در خلق «روایت قدرت» است، نه لزوماً خلق «روایت اقتدار». چرا که اقتدار، نیازمند وحدت رویه در تمام راویان یک جبهه است.

۴. تناقض روایت‌ها در یک جبهه، اقتدار بین‌المللی را تخریب و اعتماد داخلی را کاهش می‌دهد. اگر میدان و خیابان راوی «مقاومت» باشند و دولتمردان، راوی «عطش توافق»، هم اقتدار ایران در جهان فروکاسته می‌شود و هم اعتماد عمومی مردم به تصمیمات سیاسی مخدوش می‌گردد؛ و این دو در کنار هم، مسیری نزولی برای اقتدار به‌دست‌آمدهٔ کشور ترسیم می‌کنند.
✍️ آزاده محمودیان

🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید:
🇮🇷 @rasaee