‌
♻️

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا/ وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا/ وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا/ وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا/
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا

https://t.me/rasaee/32381

آیا زمین را بستری (گسترده) قرار ندادیم؟ و کوه‌ها را میخ‌هایی (برای نگه‌داشتن زمین)؟ و شما را جفت‌جفت آفریدیم؟ و خواب شما را مایهٔ آرامش قرار دادیم؟ و شب را پوششی (برای شما) گرداندیم؟

خداوند با یادآوری نعمت‌های محسوس و روزمره در زندگی انسان (زمین، کوه، خواب، شب و...) می‌خواهد ثابت کند همان خدایی که این‌ها را آفریده، قطعاً قادر است روز قیامت را نیز برپا کند.

این آیات با لحنی پرسشی و محبت‌آمیز، به نعمت‌هایی اشاره دارد که شاید کمتر به آنها دقت می‌کنیم:

· زمین و کوه‌ها (آیات ۶ و ۷): زمین را بستری آرام و کوه‌ها را میخ‌هایی برای تثبیت آن قرار دادیم .
· زوجیت (آیه ۸): شما را جفت‌جفت (مرد و زن) آفریدیم تا زندگی از طریق آن‌ها تداوم یابد .
· خواب (آیه ۹): خواب شما را وسیله‌ای برای آرامش و تجدید قوا قرار دادیم .
· شب (آیه ۱۰): شب را پوششی قرار دادیم که با تاریکی‌اش همه چیز را می‌پوشاند و مایه سکون و ستر شماست .

چرا این نعمت‌ها یادآوری می‌شود؟

کافران در ابتدای سوره با تعجب از «خبر بزرگ» (قیامت) می‌پرسیدند و آن را بعید می‌دانستند. خداوند در پاسخ، آن‌ها را به قدرت آشکار خود در آفرینش ارجاع می‌دهد. اگر او می‌تواند زمین را این‌گونه بگستراند و خواب را مایه آرامش کند، پس زنده کردن مردگان برایش دشوار نیست. این آیات تذکری است که به اطراف خود نگاه کنیم و نشانه‌های قدرت و رحمت خدا را در ساده‌ترین چیزها ببینیم.

🇮🇷 کانال حمید رسایی:
🇮🇷 @rasaee