‌
♻️ بشارت به منافقین!

https://t.me/rasaee/32349

«بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا/ الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا» (سوره نساء آیه ۱۳۸ و ۱۳۹)
منافقان را به عذابی دردناک بشارت ده/ همان کسانی که کافران را به جای مؤمنان، دوست و تکیه‌گاه برمی‌گزینند. آیا عزت را نزد آنان می‌جویند؟ در حالی که همه عزت از آنِ خداست.

این بشارت، وعده‌ای تلخ است برای کسانی که در جبهه مؤمنان‌اند، اما دل در گرو کافران دارند. آیه بعد، نشانهٔ این منافقین را مشخص می‌کند: «الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ»

منافق امروز، روشنفکرنمایی است که الگوی پیشرفت را از دشمن می‌گیرد، اقتصاد کشور را به ارادهٔ بیگانه گره می‌زند و در جنگ روایت‌ها، پرچم دشمن را بلند می‌کند. او در محافل داخلی از استقلال می‌گوید، اما در عمل، خط قرمزهایش را قدرت‌های بیرونی تعیین می‌کنند.

چرا چنین می‌کند؟ چون گمان می‌کند عزت نزد آنان است. خیال می‌کند اگر با زورگویان عالم همراه شود، از آسیب در امان می‌ماند. اما قرآن می‌فرماید: «فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا»؛ همهٔ عزت، تنها از آن خداست.

عزتی که وابسته به تأیید بیگانه باشد، عزت نیست؛ اسارت با روبند مدرنیته است. هر کس برای بقای خود به دشمن چنگ زند، نه تنها عزیز نمی‌شود، که ذلیل‌تر از همه خواهد بود. تاریخ گواه است که هر کشوری که بجای تکیه بر خدا و مردمش، به وعدهٔ شیطان‌گونهٔ قدرت‌های جهانی دل بست، سرانجامی جز ننگ و شکست نداشت.

@rasaee