سهند ایرانمهر
خیال، قلمرویی است که آدمی در آن، دست‌کم، می‌تواند قهرمان سرنوشت خویش باشد؛ جهانی که هنوز هیچ قدرتی نتوانسته است حق‌تصرف در آن را از او بگیرد. فرض کنیم این ویدئو را اسرائیلی‌ها ساخته‌اند؛ اما شما که با شوق و افتخار بازنشرش می‌کنید، چرا حتی در خیال خود نیز نمی‌خواهید این رویا به دست خودتان و مردم‌تان تحقق یابد؟ چرا حتی در رویای قدرت، دیگری باید شما را بر تخت قدرت بنشاند؟ خیال، هرچند میدان بازی با واقعیت است، بازتاب تمناهای پنهان آدمی نیز هست. آدمی در خلوت خیال، دست‌کم، خودش یا مردمش قهرمان قصه خویش‌اند. انسان دست‌کم برای خیال آفریده ذهن خود شادمان می‌شود نه آنکه خیالش را هم دیگری بسازد! شگفت نیست که حتی در رویای شما نیز قهرمان، دیگری است و شما و مردم‌تان همچنان تماشاگر اراده دیگرانید؟
@Rasad_Fa
Post #6504
9