Hossein Ghatib حسین قتیب

بازدارندگی، راه کره شمالی شدن نیست؛ راه لیبی شدن را می‌بندد. نباید میان قدرت بازدارندگی در برابر تهدید خارجی و امنیتی‌کردن مناسبات داخلی خلط کرد. اتفاقاً بازدارندگی مؤثر، با کاهش احتمال جنگ، مداخله خارجی و تهدید موجودیت کشور، می‌تواند زمینه تضعیف منطق امنیتی در سیاست داخلی را فراهم کند. تداوم تهدید جنگ، تحریم و محاصره، به تقویت نیروها و نهادهایی می‌انجامد که محدودسازی آزادی‌ها را با ضرورت بقا و مقابله با تهدید خارجی توجیه می‌کنند. در مقابل، کاهش قدرتمندانه خطر جنگ، نه‌تنها امنیت ملی را تقویت می‌کند، بلکه یکی از مهم‌ترین بهانه‌های استمرار فضای امنیتی را نیز از میان می‌برد. البته بازدارندگی به‌تنهایی آزادی سیاسی نمی‌آفریند؛ تحقق آزادی به اراده سیاسی و نهادهای پاسخ‌گو نیز نیاز دارد. اما امنیت پایدار می‌تواند شرایطی فراهم کند که در آن آزادی سیاسی، مشارکت اجتماعی و برابری فرصت‌ها دیگر قربانی وضعیت اضطراری و تهدید دائمی نشوند. هدف بازدارندگی، نظامی‌کردن جامعه نیست؛ جلوگیری از جنگ و فراهم‌کردن امکان گذار از منطق بقا به منطق توسعه و آزادی است.

@Rasad_Fa