Ardavan | اردوان

آمریکا همچنان درگیر افسانه پیروزی نظامی است

-نشریه فارن افرز گزارش داد، پیروزی در جنگ با پیروزی نظامی یکسان نیست. پیروزی نظامی به معنای شکست دادن ارتش یا تصرف پایتخت نیست، بلکه مسئله اصلی این است که جنگ چگونه به پایان می‌رسد.
-این تصور که تلفات سنگین نیروها یا نابودی اهداف نظامی دشمن، به‌تنهایی جنگ را تمام می‌کند، یک افسانه خطرناک است. جنگ‌های مدرن زمانی پایان می‌یابند که دو طرف، پس از محاسبه دوباره هزینه‌ها و منافع به یک توافق صریح یا ضمنی برای توقف درگیری برسند.
-کارتاژ یک استثنا از پیروزی نظامی بود. روم در سال ۱۴۶ پیش از میلاد، شهر را ویران و جمعیت آن را به بردگی گرفت؛ بر روی آوارها نیز نمک پاشید تا دیگر چیزی رشد نکند. این نمونه‌ای نادر از جنگی بود که در آن یک طرف واقعاً توانست طرف دیگر را از بین ببرد. در بیشتر جنگ‌ها، حتی شکست‌های سنگین نیز به معنای نابودی کامل طرف مقابل نیستند و طرف شکست‌خورده همچنان می‌تواند به مقاومت ادامه دهد.
-مادامی که دشمن نتواند پیشنهادی را قبول کند، جنگ ادامه‌دار است. افغانستان نمونه روشنی است. در سال ۲۰۰۱، پس از سقوط کابل، نمایندگان حکومت پیشین برای توافقی که به آنها جایگاه قانونی و نقشی در افغانستان جدید بدهد، به آمریکا نزدیک شدند؛ اما دولت بوش، با این تصور که به پیروزی نظامی رسیده و نیازی به مذاکره با دشمن شکست‌خورده ندارد، این پیشنهادها را رد کرد. نتیجه، دو دهه جنگ و در نهایت بازگشت طالبان بود.
-جنگ ترامپ با ایران نیز نمونه دیگری از همین خطاست. کاخ سفید از ابتدا کارزار را برای وادار کردن ایران به تسلیم بی‌قیدوشرط طراحی کرد، نه برای ایجاد اهرم فشار در میز مذاکره. زمانی که هدف نبرد، ایجاد فضای چانه‌زنی است؛ جنگ باید شرایط توافق را به نفع یک طرف تغییر دهد، نه اینکه جایگزین توافق شود.
-تسلیحات آمریکا عمدتا مبتنی بر این فرض طراحی شده است که ارتش این کشور می‌تواند در زمانی کوتاه، یک پیروزی قاطع بدست بیاورد و اصطلاحا به پیروزی نظامی دست پیدا کند. اما تاریخ سراسر مملو از مثال‌هایی است که امکان وقوع آسان چنین گزاره‌ای، آن هم به دفعات را رد می‌کند. تسلیحات ارتش آمریکا عمدتا برای جنگ‌های طولانی و فرسایشی مناسب نیست. برای جنگ‌های کوتاه و قاطع طراحی شده ناتوانی در درک این واقعیت، یک عادت پرهزینه است.

@Rasad_Fa