آرش یوسفی -ARASH

جفری ساکس معتقد است ازسرگیری و تشدید جنگ با ایران محتمل‌ترین سناریوست و ممکن است این اتفاق حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا رخ دهد. به نظر او، مسئله بیش از آنکه به نتانیاهو مربوط باشد، به سیاست آمریکا و شخص ترامپ برمی‌گردد.

ساکس می‌گوید آمریکا در دوره ترامپ جنگی را آغاز کرد که از نظر او غیرقانونی، غیرضروری و به‌شدت بی‌محابا بود و هم از نظر تاکتیکی و هم استراتژیک شکست خورد. به گفته او، ترامپ تصور می‌کرد می‌تواند رهبران ایران را حذف کند و سپس مانند الگویی که در ونزوئلا در ذهن داشت، دولت بعدی ایران را تعیین کند، اما این محاسبه ظرف روزهای نخست فروپاشید.

او می‌گوید مشکل بنیادی‌تر این است که آمریکا نمی‌تواند اشتباه یا محدودیت قدرت خود را بپذیرد و همواره می‌خواهد به‌عنوان یک قدرت مطلق دیده شود. از نظر ساکس، این مسئله در ترامپ شدیدتر است، چون او نمی‌تواند توافقی را بپذیرد که در واشنگتن یا رسانه‌ها نشانه ضعف آمریکا تلقی شود. ترامپ می‌خواهد طرف مقابل را کاملاً شکست دهد، اما در مورد ایران قادر به انجام این کار نیست.

ساکس می‌گوید بهترین راه برای ترامپ این بود که اعلام پیروزی کند و از جنگ خارج شود، اما پذیرش یک توافق واقعی با ایران مستلزم قبول محدودیت قدرت آمریکا و امتیاز دادن متقابل است. او همچنین حمله به مدرسه دخترانه‌ای در میناب و کشته‌شدن حدود ۱۵۰ دختر را نمونه‌ای از پیامدهای فاجعه‌بار جنگ می‌داند و مدعی است سامانه پالانتیر در هدف‌گیری آن نقش داشته و آمریکا نیز مسئولیت آن را نپذیرفته یا عذرخواهی نکرده است.

به گفته ساکس، ترامپ از نظر سیاسی و روانی نیاز دارد تصویری از قدرت نامحدود خود ارائه دهد و به همین دلیل بعید است بتواند با ایران به توافقی واقعی برسد، چون ایران حاضر نیست در برابر فشار آمریکا تسلیم کامل شود.

او همچنین می‌گوید در کنار جنگ نظامی، یک جنگ اقتصادی نیز علیه ایران جریان دارد. به تعبیر او، تحریم و محدود کردن دسترسی ایران به دارو و نیازهای ضروری در کنار حملات نظامی، دو ابزار برای وادار کردن ایران به تسلیم هستند. ساکس هر دو روش را بی‌رحمانه و غیرقانونی می‌داند و معتقد است هیچ‌کدام احتمالاً ایران را به تسلیم وادار نخواهد کرد.

ساکس احتمال می‌دهد ترامپ به‌زودی حملات نظامی مستقیم را در مقیاسی بزرگ‌تر از سر بگیرد و معتقد است انتخابات سوم نوامبر الزاماً زمان تعیین‌کننده‌ای نیست. به گفته او، وقتی ترامپ می‌گوید اقدامی را تا بعد از انتخابات به تعویق می‌اندازد، ممکن است در واقع اتفاقی زودتر در راه باشد.

از نظر ساکس، در نهایت مانع اصلی توافق این است که آمریکا در عمل «ناتوان از مذاکره» شده، چون یک توافق واقعی برای هر دو طرف محدودیت ایجاد می‌کند، در حالی که ساختار سیاسی آمریکا همچنان می‌خواهد این کشور را به‌عنوان قدرتی بدون محدودیت به تصویر بکشد.

@Rasad_Fa