دهم مهرماه، یادآور یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایران‌زمین، جشن مهرگان است؛ آیینی باستانی که هم‌سنگ نوروز، جایگاهی ویژه در فرهنگ ایرانی داشته و به نام «مهر»، ایزد پیمان، دوستی و روشنایی برگزار می‌شده.

در روایت شاهنامه، مهرگان روز پیروزی فریدون بر ضحاک و رهایی مردم از بند ستم است؛ روزی که پس از سال‌ها تاریکی، امید و دادگری دوباره در ایران جان گرفت.

در گذشته، مهرگان با شکوهی خاص برگزار می‌شده: مردم جامه‌های نو می‌پوشیدن، سفره‌هایی رنگین با گل، میوه و دانه‌های تازه پهن می‌کردن و در کنار هم به شکرگزاری و شادمانی می‌پرداختن. این جشن همچنین یادآور پایبندی به پیمان‌ها و احترام به راستی و روشنایی بوده؛ چیزی که «مهر» در اوستا نمادشه.