چرا اونایی که تو #گروهای_سیاسی هستن و همیشه در حال بحث و جدل در مورد نظراتشون با بقیه هستن؛ بازم تو گروه های دیگه که سیستمش بحث و جدلی نیست بازم گارد می گیرن و تند تر از معمول بر خورد می کنن؟

در واقع، مغزِ این آدم‌ها دائماً توی مود «بجنگ یا فرار کن» (Fight-or-Flight) گیر کرده و این وضعیت باعث می‌شه همیشه یه «گاردِ تدافعیِ پیش‌فرض» داشته باشن.

بهش میگن: «تنشِ مزمنِ شناختی» Chronic Cognitive Tension

وقتی کسی مدام تو محیط‌های پرتنش و بحث‌های سیاسیِ فرسایشی قرار می‌گیره، سیستم لیمبیک Limbic System اون فرد، به‌ویژه #آمیگدال که مسئول پردازش تهدید و ترس هست، دچار نوعی «هایپر اکتیویتی» یا بیش‌ فعالیِ مزمن می‌شه. این یعنی اون «زنگ خطر» مغز، دیگه کالیبره نیست؛ (یعنی تنظیم نیست)؛ هر محرک کوچیکی تو محیط‌های دیگه رو هم به‌عنوان یک تهدید یا تهاجم شناسایی می‌کنه.

اما فقط آمیگدال نیست؛ اتفاقات دیگه‌ای هم تو مغز و روانشون می‌افته که این رفتار رو تثبیت می‌کنه.

مثل:

قشر پیش‌پیشانی Prefrontal Cortex که مرکزِ استدلال منطقی، قضاوت و کنترل تکانه هست، تحت تأثیر ترشح مداوم کورتیزول (هورمون استرس) دچار خستگی یا اصطلاحاً «مه‌ آلودگی شناختی» می‌شه. وقتی این بخش از مغز ضعیف بشه، کنترلِ تکانه‌ ها از دست می‌ره. واسه همینه که فرد قبل از فکر کردن، واکنش نشون می‌ده؛ یعنی مسیرهای عصبی از آمیگدال به بخش‌های حرکتی مغز مستقیم‌تر و سریع‌تر از مسیرهای منطقی می‌شه.

یه اصطلاح خیلی خفن تو جامعه‌شناسی و روانشناسی سیاسی داریم به اسم «اتاق پژواک» Echo Chamber که منجر به ایجاد یه «سوگیریِ تأییدیِ سفت‌ و سخت» Rigid Confirmation Bias می‌شه. وقتی فرد مدام توی گروهی هست که فقط حرف‌های خودشون رو می‌شنون، «نورون‌ های آینه‌ای» Mirror Neurons ِ اون‌ها فقط با الگوهای تهاجم و جدل همسو می‌شه و تواناییِ همدلیِ شناختی Cognitive Empathy با طرف مقابل به‌شدت افت می‌کنه.

از دیدگاه روانکاوی هم می‌شه گفت این افراد دچار یه جور «انتقالِ روانی» Psychological Transference شدن.

یعنی اون خشم، سرخوردگی یا ناامنی که در حوزه‌ٔ سیاست حس می‌کنن، چون نمی‌تونن در فضای کلان حلش کنن، ناخودآگاه اون رو به بقیه ساحت‌ های زندگیشون «سرازیر» Displacement می‌کنن. اون فضای آرومِ گروهِ غیر سیاسی، براشون یه کاتالیزورِ ناخواسته می‌شه برای تخلیه بارِ روانیِ انباشته شده.

در واقع این‌ها دچار یه جور «سندرومِ گوش‌به‌زنگی» #Hypervigilance شدن که دیدشون رو نسبت به واقعیت تار می‌کنه.

#انجماد_شناختی

انگار همیشه یه عینکِ «میدان نبرد» به چشم دارن و دنیا رو از دریچه «خودی و غیرخودی» می‌ بینن.


📮 رادیو کام (💦) یابی (🔎) ، موجِ کوکِ روان :
💦 @Radio_Kamiaby 🔍