‍ 🔴 مایکروسافت گواهی‌های پساکوانتومی را به هسته ویندوز آورد

🔹مایکروسافت اخیراً قابلیتی را به سیستم‌عامل ویندوز اضافه کرده که به آن امکان می‌دهد گواهی‌های دیجیتال مقاوم در برابر حملات کامپیوترهای کوانتومی تولید کند.

🔸این گواهی‌ها (که دقیقاً مشابه همان گواهی‌هایی هستند که هویت وب‌سایت‌ها را تأیید می‌کنند) توسط سرویسی به نام «سرویس گواهی Active Directory» یا به اختصار ADCS صادر می‌شوند. این سرویس یکی از مؤلفه‌های اصلی و قدیمی در شبکه‌های سازمانی ویندوزی است که مسئولیت مدیریت هویت دیجیتال تجهیزات و کاربران را بر عهده دارد.

🔹برای محافظت از داده‌ها در حین انتقال روی شبکه (مثل وقتی که به یک وب‌سایت بانکی متصل می‌شوید)، #مایکروسافت یک «ترکیب کلید تبادل پساکوانتومی» را به لایهٔ امنیتی TLS در ویندوز افزوده است. لایه TLS همان پروتکلی است که در پشت صحنه مرورگر شما، ارتباط رمزنگاری شده با سرورها را برقرار می‌کند (همان قفلی که در نوار آدرس می‌بینید).

🔸این روش ترکیبی، یعنی استفاده همزمان از الگوریتم‌های رایج امروزی و الگوریتم جدید استاندارد شدهNIST به نام ML-KEM (مخفف (مکانیزم درهم‌سازی کلید مبتنی بر شبکه‌های مدولار)، مانع از وقوع حملاتی به سبک «اکنون ذخیره کن، بعداً رمزگشایی کن» می‌شود؛ در این حملات، مهاجم امروز ترافیک رمز شده را ذخیره می‌کند تا وقتی کامپیوتر کوانتومی قدرتمند شد، آن را رمزگشایی کند.

🔹سه نوع ترکیب هیبریدی برای این کار در نظر گرفته شده که هم‌اکنون در نسخهٔ پیش‌نمایش ویندوز (برنامه Windows Insider) قابل آزمایش هستند. مدیران شبکه برای فعال کردن این گزینه‌ها نیازی به یادگیری ابزار جدید ندارند؛ می‌توانند از همان روش‌های آشنای مدیریت ویندوز مثل «Group Policy» (که برای اعمال محدودیت‌ها و تنظیمات روی چندین کامپیوتر استفاده می‌شود)، «Mobile Device Management» با ابزاری به نام Intune (برای موبایل و تبلت) یا دستورات PowerShell cmdlet (محیط خط فرمان ویندوز) استفاده کنند.

🔹فراتر از بحث انتقال داده، مایکروسافت APIهای رمزنگاری ویندوز را هم به‌روز کردهاست. APIها در واقع رابط‌های برنامه‌نویسی هستند که به نرم‌افزارهای دیگر اجازه می‌دهند از قابلیت‌های رمزنگاری ویندوز استفاده کنند.

🔸حالا این رابط‌ها از الگوریتم‌های ترکیبی جدید مثل ML-KEM (برای تبادل کلید) و ML-DSA (برای امضای دیجیتال) پشتیبانی می‌کنند. این الگوریتم‌ها «ترکیبی» طراحی شده‌اند؛ یعنی مهاجم برای شکستن امنیت باید همهٔ اجزای رمز (هم بخش کلاسیک و هم بخش کوانتومی) را بشکند که این همان مفهوم دفاع در عمق است.

🔸در بخش صدور گواهی (ADCS) نیز حالا می‌توان گواهی‌هایی با الگوریتم ML-DSA صادر کرد. سه سطح امنیتی با نام‌های ML-DSA-44، 65 و 87 وجود دارد که به سازمان اجازه می‌دهد بین امنیت بیشتر و حجم کلید و امضای بزرگ‌تر (که روی کارایی تأثیر دارد) تعادل برقرار کند. این گواهی‌ها برای کارهایی مثل امضای کد (یعنی تأیید اصالت یک نرم‌افزار که توسط توسعه‌دهنده منتشر شده) یا گواهی TLS مناسب هستند.

🔹در مجموع، هدف مایکروسافت از این تغییرات، ایجاد چیزی به نام «انعطاف‌پذیری رمزنگاری» در سازمان‌هاست؛ یعنی زیرساخت‌ها به گونه‌ای طراحی شوند که در آینده بتوانند بدون نیاز به تغییرات اساسی و پرهزینه، الگوریتم‌های رمز جدید را جایگزین الگوریتم‌های قدیمی کنند.

❗انتظار می‌رود این قابلیت‌ها طی ماه‌های آینده به صورت عمومی برای ویندوز ۱۱ و ویندوز سرور عرضه شوند.

📎لینک خبر
🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰🟰
🟢join: @QuantumTEQ
🌐Website
🔵LinkedIn

#اخبار #رمزنگاری_کوانتومی #امنیت_پساکوانتومی