مقاله دوم انیشتین

مقاله دوم اینشتین که در سال ١٩٠۵ در Annalen der Physik چاپ شد، درباره پدیده‌ای بود که در فیزیک و شیمی به اثرفتوالکتریک مشهور است. اگر یک دسته اشعه نور به سطح یک فلز تابیده شود، باعث می شود الکترون‌هایی از سطح آن آزاد شده و در فضا راه بیفتند. اینها چون بار الکتریکی با خود دارند یک جریان برق در مسیر خود ایجاد می‌کنند. این را می‌گویند اثر فتوالکتریک. مقالۀ دوم اینشتین درباره این اثر نور بود. نور تاریخچه جالبی در فیزیک دارد.

افلاطون فکر می‌کرد وقتی چیزی را می‌بینم به خاطر این است که چشم‌های ما اشعه‌هایی نامرئی از خودشان می‌تابانند که به آن چیز می‌خورد و در پرتوِ این اشعه‌هاست که ما آن را می بینیم. نیوتون فکر می‌کرد آن چیزی که در معرضِ دیدِ ما قرار می‌گیرد و ما آن را می‌بینیم، جویباری از یک نوع ذرات از خودش ساطع می‌کند که اینها وارد چشم ما می شوند و چشم ما از روی اینها آن چیز را می‌بیند. یک دانشمندی به نام کریستین هویگنس Christian Huygens گفته بود اشیای روشن موج هایی از خودشان می‌فرستند که وارد چشم ما می‌شود و چشم ما از روی آن موج‌هاست که اشیا را می‌بیند. گفته افلاطون خیلی پرت بوده است. چشم‌های ما نیست که اشعه هایی به چیزی می‌تاباند و ما در پرتو آنها آن چیز را می‌بینم. هر چه هست از اشیا می‌آید و به چشم ما می‌تابد. اما از آن دو نظریه دیگر کدام درست بوده است؟ نظریه نیوتون یا هویگنس؟ بعداً که ماهیت نور را شناختیم خود به خود این را خواهیم دانست.

Channel: @quantum_by_sedighi
Bot: @physics_sedighi_bot