استاد عباس رحمانی در ادامه سخنان خود یادآور شد که با همت و همراهی خیرانی همچون حاج رضا مقدم و با وجود مشارکت جزئی برخی بازیکنان و عدم پرداخت سهم از سوی برخی دیگر، هزینه‌های تغذیه و اسکان بالغ بر پانزده میلیون تومان گردید. ایشان با اشاره به کسر بودجه پیش‌آمده خاطرنشان ساخت که با مساعدت و وام هشت میلیون تومانی حاج حسن فاتح، یکی از ماندگارترین اردوها رقم خورد. وی تصریح کرد در صورت پرهیز از حواشی‌آفرینی از سوی داور و تیم میزبان - که حتی اعتراض شدید جناب حمید کریمی را در پی داشت - تیم جوانان هنگ شایستگی کسب مقام نخست کشوری را دارا بود. ایشان تصمیم نادرست داور در دقیقه ۸۲ و اعلام پنالتی روی تکل کاملاً صحیح مدافع آخر تیم، یونس، را عامل متشنج شدن فضای رقابت دانست و افزود با وجود سفارش‌های قبلی مبنی بر حفظ آرامش، خویشتن‌داری اعضا و ارائه اعتراض مکتوب و رسمی از سوی کادر فنی، این ناداور مانع از دستیابی به مدال طلای ایران شد؛ افتخاری که با توجه به قهرمانی همان ترکیب در رده بزرگسالان دور از دسترس نبود. وی در پایان این بخش، نقش‌آفرینی و همراهی مربیانی چون آقایان حمید کریمی و رضا کریمی و پشتیبانی‌های حاج محمود عزیزعینی را بسیار ارزشمند و گره‌گشا توصیف نمود.
استاد رحمانی با تاکید بر تداوم افتخارآفرینی باشگاه هنگ خاطرنشان ساخت که بر خلاف سایر مجموعه‌های ورزشی که از اوایل دهه نود فعالیت خود را در رده بزرگسالان متوقف کردند، این باشگاه نیم قرن تمام - از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۹۸ - به پرورش استعدادها و تربیت بازیکنان اخلاق‌مدار پرداخت. وی حضور سه تن از پرورش‌یافتگان آکادمی و رده‌های پایه هنگ در سطح اول فوتبال کشور را دستاوردی بی‌نظیر برای ورزش استان دانست و به درخشش محمدمهدی لطفی در سپاهان، ابوالفضل قنبری در آلومینیوم اراک (با گلزنی و ارسال پاس گل در مرحله حذف پرسپولیس) و پیوستن محمدجواد عطایی به رده بزرگسالان پرسپولیس اشاره نمود. ایشان با یادآوری سوابق تقی عطایی، پدر محمدجواد و از ملی‌پوشان سابق، روند رشد این بازیکن را حاصل حمایت خانواده، آقای گل شدن در مسابقات تهران و دعوت به تیم ملی جوانان عنوان کرد. وی در بخش پایانی سخنان خود، تمام دستاوردهای ورزشی، حرفه‌ای و سلامت اخلاقی خویش را مرهون مکتب تربیتی بنیان‌گذار باشگاه دانست که از دوران پیش از انقلاب با محوریت مبارزات مذهبی، روشنگری در مساجد و تحمل سخت‌ترین شکنجه‌ها، جوانی خود را وقف هدایت نسل جوان کرد. استاد رحمانی در پایان، سخنان خود را با درخواست تشویق حاضران به پاس خدمات پیشکسوتان، به‌ویژه زنده یاد حسن مرادی، و طلب حلالیت به پایان رساند. استاد عباس رحمانی در یادآوری نکته‌ای جاافتاده، از برادر والامقام خویش، جناب آقای حسین رحمانی، که در تمامی مراحل همراه و پشتیبان ایشان بوده‌اند، صمیمانه قدردانی نمود. وی ضمن تمجید از حمایت‌های بی‌دریغ ایشان، از حاضران درخواست کرد جهت تندرستی و سلامتی این بزرگوار صلواتی قرائت نمایند.
حاج محمود عزیزعینی در تکمیل سخنان خود ضمن پوزش از حاضران، به تبیین علل توقف فعالیت تیم‌ها پرداخت. ایشان چالش‌های مالی را اصلی‌ترین عامل عدم تداوم کار گروه‌ها دانست و خاطرنشان ساخت که در گذشته، اعضا براساس بضاعت خویش اقدام به تأمین هزینه‌های اولیه نظیر تهیه پوشاک و کفش می‌نمودند؛ اما با مرور زمان و افزایش سنگین هزینه‌های اجاره زمین چمن، حق‌الزحمه داوران و امور بیمه‌ای، امکان ادامه مسیر سلب شد و مجموعه‌ها از هم پاشیدند. وی با اشاره به اهمیت عنصر سرمایه در مدیریت جدید و بهره‌گیری نظام‌های سلطه از قدرت اقتصادی، تصریح کرد که متأسفانه باشگاه‌ها نتوانستند با ایجاد یک ساختار اقتصادی مشترک یا تأسیس یک بنیاد مالی پایدار، زمینه‌ساز حفظ و ماندگاری گروه‌های ورزشی شوند. بنیان‌گذار باشگاه در پایان ابراز امیدواری کرد که در صورت شکل‌گیری اراده‌ای جامع جهت ایجاد چنین زیرساخت‌هایی در آینده، پیشکسوتان نیز با تمام توان جهت تحقق آن همراهی و ارائه خدمت خواهند کرد.
ایشان در خصوص ریشه و مفهوم عبارت «بورساقلی‌ها» یادآور شد که بنا بر اظهارات جناب آقای ولی، این واژه دارای اصالتی ترکی است.
سخنان استاد عباس رحمانی
وی با مرور خاطرات گذشته و اشاره به پرسش‌های مطرح‌شده از سوی آقای علی نوروزی، سنگربان وقت تیم افشین، و آقای رختی در جریان رقابت‌های رده جوانان درباره معنای اصطلاح بورساقی، بیان کرد که پاسخ به این پرسش نیازمند حضور میدانی در تمرینات بود تا مفهوم واقعی آن آشکار گردد.
Post #18571
82