🐍 رنگ‌ و لعاب در ترمينال‌های‌ گنگ

🔹 آموزش کار با زبان برنامه نویسی پایتون (بخش دهم)

🔘 اگر سن شما به اندازه‌ای باشد که نخستین روزهای کامپیوترها را به یاد بیاورید، به یاد خواهید داشت که در آن دوران کامپیوترها اغلب مین‌فریم بودند و «ترمینال‌های گنگ» به عنوان دستگاه‌های ورودی و خروجی به آن‌ها متصل می‌شدند.

شما می‌توانستید به هر تعداد ترمینال که می‌خواهید به یک مین‌فریم متصل کنید.

مشکل این‌جا بود که ترمینال‌ها واقعاً گنگ بودند! در آن‌ها خبری از پنجره‌ها، رنگ و هیچ چیز دیگری نبود.

تنها در بهترین حالت صفحه‌ای با 24 سطر 80 کاراکتری در اختیار شما قرار می‌گرفت.

در نخستين روزهای DOS و CPM نیز اوضاع به همین منوال بود.

زمانی که برنامه‌نویسان آن زمان روی صفحات زیبا و تجملی به‌ویژه برای ورود و خروج داده‌ها کار می‌کردند، از کاغذهای شطرنجی برای طراحی صفحه استفاده می‌کردند و هر مربع نشانه یک کاراکتر بود.

قسمت دهم سری آموزش های پایتون 2:
👇
🔗 https://bit.ly/2Jyd2D2
➖➖➖➖➖➖
🐍 @Python_0to100
🌐 @ShabakehMAG