یک چیزی که درباره دوشنبه ها دوست دارم اینه که کلاس هشت صبحمو نمیرم(چون استادش مهربونه و عاشقشم و احساس میکنم ناراحت نمیشه(شایدم بشه نمیدونم) اگه به جای اینکه برم کلاسش به سلامت روانم برسم) و این نرفتن به کلاس های هشت صبح دوشنبه یه چیزییه که خیلی نیازش دارم چون انگار یکشنبه ها سخت ترین روز هفته است واسم ( شب ها حتی نمیتونم مسواک بزنم قرص هامم زورکی میخورم) و واقعا دوشنبه ها که دیرتر بیدار میشم(مثلا هفت به جای شیش) و یواش یواش با سرعت خودم آماده میشم و روتین پوستی کوچک صبحگاهیمو انجام میدم انگار یکی از اون جان(جون) هایی که از دست داده بودم تو یکشنبه برمیگرده بهم و خوشحال میشم کلا دوشنبه هارو دوست دارم یک حال وسط هفته ای میده بهم که اشکالی نداره اگه استراحت کنی ( تازه بعدش هم آزمایشگاه و تربیت بدنی دارم و راحت اندر راحت هست همه چی-میدونم آزمایشگاه اونقدر ها هم راحت نیست ولی خب ما جزو راحت ها حسابش میکنیم-)خلاصه که همین ها نمیدونم چرا اینو نوشتم فقط انگار دلم میخواست یکی خبر داشته باشه که من دوشنبه ها حالم بهتر از بقیه روزاست