🔸 برخی روانشناسا معتقدن که انسان غریزه نداره یا نقش غریزه در انسان کم رنگ هست! اما چرا؟
بیاید اول غریزه رو تعریف کنیم.
غریزه رفتاری هست که
۱ـ بدون آموختن باشه.
۲ـ بدون تحریک یا وجود محرک خارجی باشه.
۳ـ در همه انواع اون گونه جانوری یکسان باشه.
مثلا لاکپشت ها موقعی که از تخم در میان بدون یادگیری قبلی، یا وجود محرکی همشون به سمت دریا حرکت میکنن.
یا برخی جانورا در فصل خاصی شروع به لانه سازی میکنن یا جفت یابی میکنن.
اما در انسان این گونه نیست حتی انسان ها تمایلات جنسی متفاوتی دارن و حتی میتونن اون رو کنترل کنن. انسان ها مغز پیچیده تر و تکامل یافته تری دارن و بخش جلویی مغزشون (پری فرانتال) اون ها رو از حیوانات متمایز میکنه.
پس میشه نتیجه یا غریزه ای در انسان وجود نداره یا به خاطر قدرت اراده و پیچیدگی مغزمون می تونیم اون ها رو به راحتی کنترل کنیم.
برای همین برخی روانشناسان کلماتی مثل «رفتار» یا «تمایلات» رو به جای کلمه «غریزه» به کار میبرن.
با این تعریف بالا خیلی از رفتارها رو مثل مادری کردن، شیر خوردن کودک، رفتار جنسی و... رو میشه دیگه غریزه در نظر نگرفت. چون یا یاد گرفته میشن و یا تحت تاثیر محرک خاصی انجام میشن. مثلا همین شیر خوردن بچه رو بیشتر یک بازتاب می دونن تا غریزه چرا؟ چون با تحریک لب ها بچه ها شروع به مکیدن میکنن و ما میدونیم که غرایز بدون وجود محرک شکل میگیرن. یا مادری کردن بخش عمده ای ازش حاصل یادگیری (حتی در حیوانات) و حاصل فرهنگ انسانی هستش و بنابراین برخی از روانشناسان معتقدن مادری غریزه نیست....
شما چی فکر میکنید؟ آیا با این تبیین موافقید؟
🆔 @PsyForAlll
Post #843
546