حالم گرفته است از این کوچه ی دمق
از بادهای رهگذر سست بی رمق

حالم گرفته از پسران پیاده رو
از دختران نارس لوس اجق وجق

از بانوان گم شده در رنگ و اودکلن
از مردهای پرسه زن پوچ کله شق

قداره بسته بر سر هر کوچه ی محل
مستی که سرکشیده دو سه شیشه ی عرق

در انحصار مور و ملخ جان سپرده اند
این شاخ های بی ثمر و میوه های کق

مانده ست روی ساقه ی گل رد داسها
خون تمشک بر در و دیوار نابحق

می ریزد اشک بر شب ما هر ستاره ای
خون گریه می کند به افق های ما شفق

ای کاش آن که کرد خیانت به بره ها
در خویشتن بلاید و آید به واق و وق...

ای فاتحان قله ی تاریخ! قرن هاست
شلاق می زنید بر این قوم گرده لق

شاید ورق دوباره بگردد به کام غیر
آن سان که حال خورده به کام شما ورق

بس تاج ها که رفته به تاراج روزگار
سرهای بس که رفته به مهمانی طبق...

آه ای مسیح گمشده! برگرد و در بزن
بر خانه های شهر شماتت تتق تتق!

#محمدرضا_حسینی_مود