به خانه برگشتم. با اندوهی وحشتناک به آغوش مادرم افتادم و او را محکم در میان بازوانم فشار می‌دادم. او را می‌بوسیدم و می‌گریستم. ترسیده بودم و خودم را به او می‌چسباندم، انگار سعی می‌کردم آخرین دوستم را در آغوش نگه دارم و نگذارم که بمیرد.

-بیچارگان؛
داستایفسکی


📕 @ppdfff