شب ۱۸ تیر ۱۳۵۹ شبی بود که چند صد افسر، خلبان و چترباز با سوگندی بر لب، جان خود را کف دست گذاشتند. نه برای مقام و نه برای قدرت، بلکه برای ایرانی که آن را در حال سقوط می‌دیدند.

«عملیات نقاب» با طراحی سرهنگ محمدباقر بنی‌عامری شکل گرفت. افسرانی که سال‌ها به خاک ایران خدمت کرده بودند، حاضر نشدند تماشاگر خاموش باشند. آنها می‌دانستند اگر ناکام بمانند، پاداششان طناب دار و تیرباران است، و باز هم ایستادند. این است معنای شرف نظامی.

نقشه شجاعانه بود: تصرف پایگاه شاهرخی همدان، به پرواز درآوردن جنگنده‌ها و بازگرداندن ایران به مسیری که به باور آنان از دست رفته بود. هر نفر از آنها می‌دانست مرگ چقدر نزدیک است، اما وطن را بر جان ترجیح داد.

خیانت و لورفتن، نقشه را در نطفه خفه کرد، اما نتوانست روح آنها را بشکند. صدها نفر بازداشت شدند و بسیاری، از ستوان تا سرهنگ، جلوی جوخه ایستادند. سربلند، بی‌پشیمان.
تاریخ را فاتحان می‌نویسند، اما حافظه ملت‌ها را هیچ جوخه‌ای نمی‌تواند خاموش کند. یاد همه شاهرخی‌ها و نقابیان که برای ایران ایستادند گرامی باد.

👑@PNPEI | 𝓛𝓔𝓘𝓛𝓘