«زندگی آینه‌ای» نام ایده‌ای در زیست‌شناسی مصنوعی است که در آن جهت فضایی بنیادی مولکول‌های حیات برعکس می‌شود؛ یعنی به‌جای آمینواسیدهای L و قندهای D که تقریباً تمام حیات شناخته‌شده زمین بر پایه آن‌ها بنا شده، یک سامانه زنده می‌تواند از نسخه‌های آینه‌ای آن‌ها استفاده کند. هنوز هیچ موجود زنده آینه‌ایِ خودتکثیرشونده‌ای ساخته نشده، اما پیشرفت در ساخت سلول‌های مصنوعی، طراحی مولکول‌های زیستی و استفاده از هوش مصنوعی در زیست‌فناوری باعث شده این احتمال دیگر صرفاً یک ایده دوردست و علمی‌تخیلی تلقی نشود.
همین امکان، هم امید ایجاد کرده و هم نگرانی. مولکول‌های آینه‌ای می‌توانند در داروسازی و زیست‌فناوری کاربردهای ارزشمندی داشته باشند، اما ساخت یک جاندار کامل آینه‌ای مسئله متفاوتی است: چنین موجودی ممکن است برای بخشی از سیستم ایمنی، شکارچیان میکروبی و ویروس‌هایی که باکتری‌ها را مهار می‌کنند، ناشناخته باشد و در صورت رهاشدن در طبیعت کنترل آن دشوار شود. در این گفت‌وگو با نیوشا درباره اینکه «زندگی آینه‌ای» دقیقاً چیست، چرا اکنون جدی‌تر شده و چرا بخشی از جامعه علمی می‌خواهد پیش از آنکه امکان ساختش فراهم شود برای آن خط قرمزهای روشن تعیین شود، صحبت کردیم.
Post #1859
46
- 🔥 2