‌ ‌ ‌🧠فقط برای تامین اکسیژن نفس نمی‌کشیم!

🔻دانشمندان دانشگاه Northwestern Medicine پی برده اند که ریتم تنفس هر فرد، مولد یک سری فعالیت الکتریکی در مغز انسان است که بر روی قضاوت‌های احساسی و بازیابی حافظه وی اثر می‌گذارد. این تاثیرات رفتاری مغز در دم و بازدم و حتی تنفس از طریق دهان یا بینی متفاوت است.

🔻به نقل از سایت دانشگاه نورث‌وسترن، در این مطالعه معلوم شد فرایند تشخیص یک چهره ترسناک در مغز افراد طی حالت دم نبست به بازدم سریع‌تر انجام می‌شود. همچنین به حافظه سپردن یک پدیده در طی دم نسبت به بازدم با کارایی بیشتری صورت می‌گیرد. نکته جالب توجه این بود که اثرات ذکر شده طی تنفس از دهان دیگر محسوس نبودند.

🔻یکی از نکات حائز اهمیت در این پژوهش این است که فعالیت ثبت شده در آمیگدال و هیپوکمپ در طی دم و بازم تفاوت چشمگیری دارد. در واقع، با فرستادن هوا به ریه‌ها، نورون‌هایی در قشر بویایی، آمیگدال و هیپوکمپ تحریک می‌شوند که همگی جزو سیستم لیمبیک می‌باشند.

🔻گام نخست در کشف این پردازش‌های متفاوت در مغز مطالعه بر روی هفت بیمار مبتلا به صرع بود. این بیماران در حال آماده سازی برای عمل جراحی مغز بودند. حدود یک هفته قبل از عمل جراحی، الکترود‌هایی با هدف شناسایی نواحی حملات صرع در مغزبیماران درکار گذاشته شد. پژوهشگران نوسان سیگنال‌های مغزی را در حین تنفس را مطالعه کردند. به این نتیجه رسیدند که فعالیت القایی تنفسی در نواحی مرتبط با احساسات، حافظه و پردازش بویایی رخ می‌دهد.

🔻در ادامه با بررسی‌های بیشتر محققین متوجه شدند که کارکرد‌های شناختی به خصوص ترس و حافظه هم تحت تاثیر تنفس قرار می‌گیرند. آمیگدال قویا در پردازش احساسات و به خصوص احساسات مرتبط با ترس نقش دارد. محققین در حالیکه فعالیت مغزی و تنفسی هر فرد را مانیتور می‌کردند به وی چهره‌هایی با حالات مختلفی چون ترس، عصبانیت و تعجب را نشان می‌دادند و از فرد میخواستند به سرعت حالت چهره تصویر را بیان می کند.
🔻شرکت‌کنندگان چهره‌های ترسیده را در وضعیت دم نسبت به بازدم با سرعت بیشتری تشخیص دادند. نتیجه برای چهره‌های متعجب اینگونه نبود. اثرات مشهود در مغز هنگامی که شرکت‌کنندگان از طریق دهان نفس می‌کشیدند بسیار کاهش می‌یافت. بنابر این این اثر به نوعی فقط برای چهره‌های ترسناک و با تنفس از راه بینی مشهود بود.

🔻در آزمایشی که برای بررسی کارکرد حافظه در ارتباط با هیپوکمپ صورت گرفت، به همان شرکت‌کنندگان آزمایش قبلی تصاویری بر روی صفحه نمایش نشان داده‌ شد و از آن‌ها خواسته شد که تصاویر را به خاطر بسپارند. بعدا از آن‌ها خواسته شد تصاویر را به یاد بیاورند. مشخص شد که بازیابی تصاویری که در وضعیت دم به خاطر سپرده شده اند، بهتر بود.

🔻یافته‌های تیم پژوهش نشان می‌دهد که تنفس سریع و شدید می‌تواند گاهی یک مزیت بسیار بزرگ برای انسان باشد. برای مثال وقتی فردی در می‌هراسد، آهنگ تنفسش سریع‌تر می‌شود. به عبارت دیگر فرد به نسبت شرایط آرامش زمان بیشتری برای دمیدن هوا به ریه هایش صرف می‌کند. بنابراین واکنش بدن به ترس با تنفس سریع‌تر به گونه ای اثر مثبتی بر کارکرد مغز دارد و باعث می‌شود که پاسخ به محرک خطرناک محیطی بسیار سریع تر رخ بدهد.

🔻جنبه‌ی دیگری که به واسطه این تحقیق روشن شد اثرات مراقبه و تمرکز بر روی تنفس بود. در واقع با دمیدن هوا به ریه‌ها تلاشی برای همسان سازی نوسانات مغزی در سیستم لیمبیک رخ می دهد.

تلگرام | اینستاگرام Plug In Your Brain 🧠🔌