خاطره دانشجوی ورودی ۹۸ فیزیک علم و صنعت از اشتباهات دوران تحصیل خود:

زمانی که تازه دانشجوی فیزیک شده بودم، هنوز درک درستی از میزان تلاش و زحمتی که باید برای این رشته بکشم نداشتم و متاسفانه نتونستم تعادلی بین تفریح و کارهای فوق برنامه با درسام ایجاد کنم و همین باعث شد تمرین و حل مسئله کردن رو عقب بندازم و به خودم اومدم امتحانات پایانترم شده بود و حجم زیادی از مطالب رو باید در کمترین زمان ممکن بخونم و کار کنم و از اونجایی که حجم و سختی مطالب قابل قیاس با دوران دبیرستان نبود، از پسش برنیومدم و به راحتی مشروط شدم. درحالی که اگر از همون ابتدای ترم، بعد از هرجلسه فقط یک ساعت برای اون درس وقت میذاشتم و تمارینش رو کار می‌کردم، هم در امتحانات میانترم موفق می‌شدم و هم در پایانترم. البته حرفم این نیست که بگم تفریح اشتباهه، اتفاقا از نوع سالمش خیلی به روحیه دانشجو کمک میکنه ولی باید مدیریت بشه و تبدیل به عادت روزمره نشه که زمان درس خوندن رو از بین ببره. ❗️
یکی دیگه از اشتباهاتم ترم ۳ رقم خورد که به انجمن علمی روی آوردم و کار رو دست گرفتم و حسابی غرق فعالیت‌های فوق برنامه شده بودم و همین باعث شد زمان و حوصله و انرژی دیگه برای درس خوندن نداشته باشم و هنه چی موکول بشه با آخر ترم و در نهایت از پسش برنیومدم و مشروط شدم. 😓
البته اینم بگم که در ترم‌های بعدی سرم به سنگ خورد و بعد از دو بار معدل بالای ۱۶، دو بار هم معدل الف شدن رو تجربه کردم. 😁