ماه نخشب

بعد از این که خلیفه ابومسلم خراسانی را کشت شورش‌ها ادامه یافت. یکی از شورشیان، هاشم بن حکم، سرهنگ ابومسلم بود که ادعا کرد که روح ابومسلم در تن او آمده است. او بر روی چهره نقابی می‌انداخت و از این رو بدو لقب «المُقَنّع» داده بودند؛ یعنی مقنعه‌زده. طرفدارانش می‌گفتند نقاب برای آن است که شدت درخشش نور خدایی‌اش را بپوشاند! کار #مقنع بالا گرفت.

نوشته‌اند که مقنع «کتاب‌های بسیار از #علم_پیشینیان خوانده و از هر جنسی علم حاصل کرده و علم نیرنجات (نیرنگ‌ها) دانسته بود». نزدیکی سمرقند شهری بود به نام نَخشَب و در اطراف آن چاهی که مقنع از آن #ماه بیرون می‌آورد! خواجه نظام‏‌الملک می‌نویسد: «مقنع طلسمی بساخت و از کوهی بر مثال #قمر چیزی برآورد هر روز، هم بر آن وقت که ماه برآمدی».

مقنع #ماه_نخشب را به عنوان #معجزه خویش به مردم نشان می‌داد و برای کشاندن مردم به سوی خویش برای نبرد با خلیفه عباسی بهره می‌برد. قزوینی در «آثار البلاد» در این باره می‌نویسد: «عوام آن را #سحر می‌‏شمردند و آن عمل #هندسه (#مهندسی) بود که شعاع قمر منعکس می‌کرد.

#ماه_مقنع #جادو
#هفتم #نهم
فهرست فرسته‌های مرتبط
t.me/Physikiyat