شورای صنفی با گواه گرفتن از سابقه خود، همواره پشتیبانی و حمایت حداکثری خود را از قشر دانشجو ثابت کرده است، در اثبات این وظیفه خود هزینه‌ها داده اما هیچ‌گاه از رسالت خود دست نکشیده و قدم به قدم استوارتر از قبل به سمت این وظیفه خود گام برداشته است.
دانشجو سینه سپر کرده تا گوش‌های سنگین را شنوا، چشم‌های به خواب زده را بینا کند. اما حتی در مقابل درخواست ابتدایی‌ترین نیاز‌های زیست خود با فشار و تهدید‌هایی رو به روست. آری اگر با استناد به قوانین خود، دانشگاه تهران را موظف به تهیه غذا در تابستان نمی‌دانید، لااقل از این نمک که در غذاهای پخته نشده تابستان، استفاده نشده استفاده نکنید و آنرا در زخم دانشجویان نریزید. حال اگر چشم به آن شصت هزار تومان فلافل‌های خوابگاه دوخته‌اید  تا مابه التفاوت هزینه تحصیل گروهای مختلف خارجی را فراهم آورید، این موضوع دیگری است که از محدوده اختیارات شورای صنفی خدماتی خارج است و ما نمی‌توانیم به آن ورود کنیم. اما با استناد به ماده ۹ منشور دانشجویی اصل ۲۷ قانون اساسی، و حتی به طبع ماده ۲-۱۱ آیین نامه شورای صنفی خدماتی، با آنکه ما را محدودتر کردید و ما را در وظایف محدود خود با محدودیت مواجه کرده و فضای خفقان را بر دانشگاه حاکم کردید، شورای صنفی اقدام حراست مبنی بر فشار و تهدید دانشجویان در مقابل اعتراض مسالمت‌آمیز به قیمت‌های سرسام آور و غیر منطقی غذا، را یک اقدام غیر قانونی مکتی بر شخص و غرض شخصی میداند و ضمن محکوم کردن این اقدام در برابر ماده ۲-۱۱خواستار حداکثر برخورد با خاطیان امر میباشد.

@shorayesenfi_ut