#موقت
• با پایان یافتن مهلت ثبت و امضای دیجیتال نمرات، رسماً و شرعاً دفترِ ترم دومِ سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ نیز به آخرین صفحهاش رسید؛ ترمی که برای بسیاری از ما، بیش از آنکه در تقویم بگنجد، در خاطرهها ماندگار شد.
• اگر توفیقی باشد، در روزهای پیشِ رو، گوشهای از یادگارهای این چهار سال را در همین کنجِ عزلتخانه به امانت خواهم گذاشت؛ شاید با روایت دوبارهشان، اندکی از سنگینیِ بارِ خاطرهها کاسته شود و سهمی از آن روزها برای همیشه باقی بماند.
• و شما... اگر در این مسیر، خاطرهای، تجربهای یا یادگاریِ ماندگار با خود همراه دارید، دریغش نکنید و با ما به اشتراک بگذارید. گاهی یک روایتِ واحد، وقتی از چشمهای گوناگون دیده میشود، معنایی تازه پیدا میکند؛ و همین تفاوتِ نگاههاست که قصهها را زنده نگه میدارد.
Post #791
106
- ❤ 3