از سر ناچاری پچ پچ های دانشجویان دیگر را می‌شنیدم که می‌گفتن درس فیزیک پایه دو، اولین پاشنه آشیل دانشجوهای فیزیک است. ناگهان آن یکی می‌گفت تازه شنیدی که استادش کیه؟ این یکی با قیافه تعجب برانگیز و کاملا مصنوعی پاسخ می‌داد:(نه). و تازه آن یکی شروع می‌کرد به گفتن. خوب که دل ما رو خالی کردن و نزدیک بود اشک ما رو در بیارن، همه ایستادند. مثل اینکه استاد وارد شده بود. به تبعیت از دیگران، منم بلند شدم تا برای اولین بار چهره استاد درس فیزیک دو را ببینیم و ... دیدم آنچه که (در آن لحظه فکر می‌کردم) ای کاش هیچوقت نمی‌دیدم. همان شخص بود. با یک لبخندی که معلوم بود از ته دل هست و اصلا مزه ساختگی‌بودن نمی‌داد، شروع به سخن‌گفتن کرد. اینکه اسمش احمد است و فامیلش قدسی، فقط یک دونه میانترم میگره و حوصله تصحیح ورقه‌های ما رو نداره، از سر علاقه دوست داره همیشه لباس آستین‌کوتاه بپوشه و دیگه کسی در این باره نباید سوال کنه(آخه چرا باید برای دانشجو سوال بشه که برای چی استادش همیشه آستین کوتاه می‌پوشه؟)، هر کسی هم دیر سر کلاس بیاد باید شیرینی بخره بیاره و سر این موضوع شوخی نداره و ...

بماند که از اون کلاس نزدیک پنجاه و پنج نفر، حدود چهل و اندی نفر درس و افتادن، اما هیچگاه این خاطره از ذهنم پاک نمیشه. اینکه واقعا انسان‌ها موجودات پیچیده‌ای هستند و می‌تونن خود واقعی‌شون و در اعماق وجودشون مخفی کنند. تا الان نزدیک به شش ترم، از ارتباط نزدیک و خوبی که با این استاد داشتم می‌گذره، واقعا اعتراف می‌کنم یکی از دلگرمی‌های یک دانشجو کارشناسی فیزیک دانشگاه فردوسی مشهد، این آدمه.
دلسوز، پایه‌ی کارهای فوق برنامه، دارای کتاب‌های فراوان برای دزدیدن و یک راهنمای خیلی خوب برای ادامه مسیر
و
قبول دارم!!!
شاید بعضی وقت‌ها درک کردن بعضی از رفتارهاش سخت باشه، ولی به مرور زمان هر چقدر خودتون در اتمسفر فیزیک تنفس کنید، درک خواهید کرد. انگاری این عجیب بودنه خاصیت این رشته است. مثلا بشخصه خودم، داشتم به نقطه‌ای میرسیدم که خانواده فکر می‌کردن افسرده و دیوونه شدم. خدا رو شکر بروز بیرونی این احوالات و مدیریت کردم، وگرنه الان در بیمارستان ابن‌سینا مشغول خوردن قرص‌های قبل خوابم می‌بودم.(خیلی در گوشی بخوام بهتون بگم، آدم نرمال توی این رشته موفق نمیشه)

ان‌شاءالله در آینده اگر فرصت کردم، خاطرات مشترک این دانشجوی مجنون -در طول این چند ترم- با این استاد عجیبش و روایت خواهم کرد.

نیمه‌شب پائیزی آرامی داشته باشید.🌘

پ.ن:
تصویر خاطره‌انگیز استاد و دانشجوی مجنون،
مزار جناب عطار نیشابوری