🔰در هر بار که به نظریه نسبیت اینشتین می‌پردازیم، مهم است که میان دو نظریه‌ای که در مجموع نسبیت اینشتین را تشکیل می‌دهند، تمایز قائل شویم: نسبیت خاص و نسبیت عام.

1⃣نسبیت خاص :

🔹سال انتشار: ۱۹۰۵
🔹کاربرد: تنها برای چارچوب‌های مرجع لَخت کاربرد دارد. چارچوب لَخت به چارچوبی گفته می‌شود که در آن جسمی که تحت تأثیر هیچ نیرویی نیست، یا ساکن است و یا با سرعت ثابت حرکت می‌کند.
نکته جالب: اینشتین در هنگام انتشار نسبیت خاص تنها ۲۶ سال داشت.

2⃣نسبیت عام:

🔸سال انتشار: ۱۹۱۶
🔸کاربرد: علاوه بر چارچوب‌های مرجع لَخت، برای چارچوب‌های مرجع غیرلَخت نیز کاربرد دارد. این نظریه به شتاب و گرانش می‌پردازد و مفهوم گرانش را به عنوان انحنای فضا-زمان معرفی می‌کند.
هر دو نظریه توسط آلبرت اینشتین توسعه یافته‌اند.

↩️ در واقع مهم‌ترین تفاوت میان این دو نظریه در چارچوب‌های مرجع مورد بررسی است.

📌به عبارت دیگر، نسبیت خاص به بررسی قوانین فیزیک برای ناظرانی می‌پردازد که در حال حرکت با سرعت ثابت و بدون شتاب نسبت به یکدیگر هستند. مفاهیمی مانند اتساع زمان و انقباض طول که در نسبیت خاص مطرح می‌شوند، همگی در این چارچوب بررسی می‌شوند.

📌در مقابل، نسبیت عام به بررسی حرکت‌های شتاب‌دار می‌پردازد و مهم‌تر از آن، گرانش را به عنوان یک پدیده شتاب‌دار تعریف می‌کند. اینشتین با اصل هم‌ارزی نشان داد که اثرات گرانش موضعی، از اثرات شتاب یکسان در یک چارچوب مرجع غیرلَخت قابل تشخیص نیستند. این درک نوین از گرانش، آن را از یک نیرو به انحنای فضا-زمان تبدیل کرد که توسط جرم و انرژی ایجاد می‌شود.
🔗Source
------------------------------------------------
☕️physics cafe