‍ نسبیت همزمانی

از نظر فیزیک نیوتنی، اگر دو پدیده با یکدیگر همزمان باشند آنگاه از نظر تمامی ناظران این دو پدیده در یک لحظه و همزمان خواهند بود. اما آیا این واقعاً صحیح است یا صرفاً به دلیل چیزی که درون ذهن ما بر اساس رویداد های روزمره شکل گرفته است اینطور تصور می‌کنیم؟

قطاری را در نظر بگیرید که با سرعت ثابت نسبت به ریل در حال حرکت است و درون یکی از واگن های آن میز بلندی وجود دارد که دو نفر به نام های A و B در دو سر این میز نشسته اند و یک منبع نور وسط میز به طوری که فاصله یکسانی از A و B دارد، قرار گرفته است.
در یک لحظه‌ی مشخص این منبع نور روشن می‌شود. به دلیل اینکه منبع نور فاصله یکسانی از A و B دارد و نور با سرعت یکسانی به دو طرف حرکت می‌کند بنابراین A و B توافق دارند که نور همزمان به آنها رسیده است.
ولی این پدیده از نگاه ناظران بیرون قطار چگونه است؟ آیا آنها هم اعتقاد دارند که نور همزمان به A و B رسیده است؟

از نگاه ناظران بیرونی هم طبق اصل ثابت بودن سرعت نور، نور به هر دو طرف با سرعت یکسانی حرکت می‌کند اما A در جهت حرکت قطار نشسته و بنابراین ناظران بیرون قطار می‌بینند که A به طرف پرتو نور حرکت می‌کند و بنابراین نور سریع تر به او می‌رسد. از طرفی B که خلاف جهت حرکت قطار نشسته، به نظر می‌رسد که در حال دور شدن از پرتو نور است و بنابراین پرتو نور دیر تر از A به او می‌رسد. پس این پدیده از نظر ناظران بیرون قطار همزمان نیست.

سوال پیش می‌آید که کدام درست می‌گویند، افراد درون قطار یا بیرون قطار ؟
فیزیک می‌گوید هر دو.

🆔 @Physics3p