کیهان‌شناسان از دهه ۱۹۶۰ به وجود ساختار‌هایی که تونل را شکل داده‌اند، پی برده بودند اما از ماهیت آن‌ها در ارتباط باهم، درک درستی نداشتند.
طبق گفته‌ی جنیفر وست، ستاره‌شناسی از دانشگاه تورنتو و سرپرست این تحقیق: اگر چشمان ما قادر به دیدن امواج رادیویی بودند، آسمان را در هر جهتی که نگاه می‌کردیم، میتوانستیم این ساختار‌ها را ببینیم.
این تونل عظیم که از اتصال ساختارها شکل گرفته، دور منظومه شمسی و ستارگان اطرافش را احاطه کرده است.
طبق مدل اخترشناسان در ابن تحقیق دو ساختار رادیویی با مقیاس عظیم که در دو سمت مخالف آسمان دیده می‌شوند، در واقع به هم متصلند و از رشته‌های موازیِ مغناطیسی و بلندی شکل گرفته‌اند، این ارتباط چیزی شبیه یک تونل مغناطیسی در اطراف منظومه خورشیدی ما است.
این ساختارها از ذرات باردار و میدان مغناطیسی ساخته شده‌اند، آن‌ها همانند رشته‌های بسیار بلند مغناطیسی هستند که کل منظومه خورشیدی را احاطه کرده‌اند. این تونل حدود ۳۵۰ سال نوری از ما فاصله و ۱۰۰۰ سال نوری هم گستردگی دارد.جنفیر وست و همکارانش موفق شدند با استفاده از داده‌های رادیوتلسکوپ‌ها اطلاعات مفیدی از این ساختارها کسب کنند و با استفاده از یک شبیه‌سازی کامپیوتری به ارتباط این ساختار‌هاکه از رشته‌های مغناطیسی عظیمی شکل گرفته‌اند در قالب بخش‌هایی از یک تونل عظیم مغناطیسی پی ببرند.
این مدلِ تونلی، علاوه بر اینکه بینش جدیدی برای جامعه‌ی علمی به همراه دارد، یک مفهوم جدید در خصوص جایگاهمان در کیهان را نیز مطرح می‌کند.

#گـرداوری_آریــوس_راد
#مـتـرجــم_ســاکـار

https://www.sciencealert.com/earth-may-be-surrounded-by-a-giant-magnetic-tunnel


🆔@Physics3p