#فـــیزیــک_کــوانــتـوم

ماه زمانی با میدان مغناطیسی از جو زمین محافظت می‌کرد:(۱)
🆔 @Physics3p

محققان ناسا می‌گویند ماه و زمین قبلاً میدان‌های مغناطیسی مشترکی داشته‌اند که از جو آن‌ها در برابر بادهای مضر خورشیدی محافظت می‌کرده است.

سطح زمین در ۴.۵ میلیارد سال پیش دچار یک آشفتگی شدید بوده است وقتی هنوز خیلی مانده بود تا حیات در این سیاره شکل بگیرد و ظهور آن یک احتمال بسیار دور بود، دمای بالای سطح زمین همه چیز را ذوب می‌کرده و هوا در عرض چند ثانیه از بین می‌رفته است خورشید نیز جوان بوده و زمینِ نوزاد را با انفجارهای نامهربانانه و تشعشعات موسوم به شراره‌ های خورشیدی و فوران جرم تاجی بمباران می‌کرده است که باعث شلیک جریان ذرات بسیار پر بار به سمت این سیاره می‌شده است.

به طور خلاصه باید گفت که زمینِ جوان مکان خیلی خوبی برای زندگی نبوده است با این حال براساس مطالعه‌ای که به سرپرستی محققان ناسا انجام شده و در مجله Science Advances منتشر شده است، سپر مغناطیسی ماه که در حال حاضر منقرض شده است، ممکن است به سیاره ما کمک کرده باشد تا جو خود را حفظ کند و در نهایت از حیات در یک آب و هوای قابل سکونت پشتیبانی کند.
جیم گرین دانشمند ارشد ناسا و نویسنده اصلی این تحقیق می‌گویدبه نظر می‌رسد کره ماه یک مانع محافظتی قابل توجه در برابر بادهای خورشیدی حمله ور به زمین ایجاد کرده است که برای توانایی زمین در حفظ جو خود در این مدت بسیار مهم بوده است وقتی ناسا فضانوردان خود را از طریق برنامه آرتمیس دوباره به کره ماه بفرستد، ما با بررسی نمونه‌هایی که از قطب جنوب ماه به زمین آورده خواهد شد پیگیر این یافته‌ها خواهیم بودطبق شواهد، کره ماه ۴.۵ میلیارد سال پیش تولد خشنی داشته است یعنی هنگامی که یک پیش سیاره به اندازه مریخ و به نام تئاTheia با شدت دیوانه‌واری به زمین برخورد کرد که کمتر از ۱۰۰ میلیون سال قدمت داشت و منجر به زایمان ماه توسط زمین شد.

پیش‌سیاره یک جنین سیاره‌ای بزرگ است که در داخل یک دیسک پیش‌سیاره‌ای ایجاد شده و روند ذوب داخلی آن برای ایجاد لایه‌های تمایز انجام شده ‌است به نظر می‌رسد که پیش‌سیاره‌ها از خرده‌سیاره‌هایی با اندازه‌ای در حدود یک کیلومتر که از نظر گرانشی مدارهای یکدیگر را پیوسته آشفته می‌ساخته‌اندتشکیل شده ‌باشند که با برخورد با یکدیگربه تدریج از ائتلاف خرده‌سیارک‌ها به سیاره تبدیل گردیده‌اند.
بقایای این برخورد بعداً با هم یکی شدند و ماه را به وجود آوردنددر حالی که مواد باقیمانده دوباره به زمین سقوط کردنداثر گرانش ماه محور چرخش زمین را که در آن زمان با سرعت زیادی می‌چرخید و هر روز فقط پنج ساعت طول می‌کشید، تثبیت کرد. در آن دوران، ماه بسیار نزدیک‌تر به زمین بوده و بنابراین در آسمان زمین بسیار بزرگتر دیده می‌شده است در حالی که گرانش ماه، اقیانوس‌های زمین را به سمت خود می‌کشد، آب گرم می‌شود و انرژی آزاد می‌کند این امر باعث می‌شود ماه هر سال معادل ۳.۸۱ سانتی‌متر از زمین دور شود.

🆔 @Physics3p