#فـــیزیــک_کــوانــتـوم

ستاره‌ای که توسط یک سیاهچاله بلعیده شد

🆔@physics3p

دانشمندان بتازگی توانستند لحظۀ بلعیده شدن یک ستاره درون یک سیاهچالۀ کلان جرم را ثبت نمایند این فرایند به اسپاگتی فضایی معروف است که طی آن یک جسم در اثر گرانش عظیم ِ سیاهچاله از هم پاشیده می‌شود.
به گفته دانشمندان جرم سیاهچاله‌ها می‌تواند شکل ستاره‌ها را تا حدی تغییر دهد که ماده به صورت یک رشته در آید. برای مثال ماه بر اثر جزر و مد، شکل اقیانوس‌های کره زمین را تغییر می‌دهد. این رشته کشیده شده از مواد در حالی که از خود نوری درخشان ساطع می‌کند به سمت افق رویداد سیاهچاله مکیده می‌شود. به گفته محققان انگلیسی این ستاره که درون سیاهچاله بلعیده شده، ۲۱۵ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.

طی یک دوره شش ماهه این روند تخریب و ساطع شدن نور که AT۲۰۱۹qiz نامیده شده روشن‌تر شد زیرا مواد بیشتری توسط نیروهای گرانشی شدید سیاهچاله پیش از آنکه محو شوند به دام افتادندثبت این رویداد که اختلال جزر و مدی نام دارد به محققان کمک می‌کند تا سیاهچاله‌های کلان جرم و تأثیر آنها بر مواد اطرافشان بهتر درک شود.
🆔@physics3p

ایدۀ سیاهچاله‌ای که ستاره نزدیک به خود را می‌بلعد به نظر می‌رسد علمی تخیلی باشد اما این دقیقاً همان اتفاقی است که در یک رویداد اختلال جزر و مدی رخ می‌دهدمت نیکل نویسنده این مقاله و اخترشناس دانشگاه بیرمنگام گفت ما توانستیم به طور دقیق بررسی کنیم وقتی یک ستاره توسط چنین هیولایی بلعیده شود، چه اتفاقی می‌افتد.

محققان طی این مطالعه از مشاهدات ثبت شده توسط تلسکوپ‌های بسیار بزرگ و تلسکوپ‌های فناوری جدید در شیلی و همچنین شبکه جهانی تلسکوپ رصدخانه لاس کامبرس و ماهواره نیل گرلس سوئیفت ناسا در مدار زمین استفاده کردند. محققان توضیح دادند رویداد اختلال جزر و مدی نه تنها نادر است، بلکه مطالعه آن نیز دشوار است، زیرا در پی روند تخریب یک ستاره ابری از غبار و آوار تشکیل می‌شود که سیاهچاله را از دید پنهان می‌کند.
سامانتا اوتس دیگر محقق مقاله از دانشگاه بیرمنگام گفت وقتی سیاهچاله ستاره‌ای را می‌بلعد، ستاره انبوهی از مواد را به بیرون پرتاب می‌کند که مانع دید ما می‌شود و علت این امر نیز این است که انرژی ستاره هنگام بلعیدن مواد توسط سیاهچاله به بیرون منتشر می‌شود. دکتر نیکل افزود مشاهدات ما نشان داد که جرم این ستاره تقریباً برابر با خورشید ما است که تقریباً نیمی از آن را طی بلعیده شدن توسط سیاهچاله از دست داده است.
کیت الکساندر نویسنده مقاله و اخترفیزیکدان از دانشگاه نورث وسترن ایلینوی توضیح داد: از آنجا که ما زود این فرایند را ثبت کردیم، در واقع توانستیم پرده گرد و غبار و آوار و خروج مواد از سیاهچاله را ببینیم. سرعت مواد تا ۱۰ هزار کیلومتر در ثانیه است.
محققان برای اولین‌بار توانستند ارتباط مستقیم بین مواد جاری شده از ستاره و شعله‌های درخشان ساطع شده از آن هنگام بلعیده شدن در سیاهچاله را رصد و تأیید کنند یافته‌های این مطالعه در مجله Monthly Notices of the Royal Astronomical Societyمنتشر شده است

#گـرداوری_تیم_ترجمـه_گـروه_فـیزیـک

https://doi.org/10.1093/mnras/staa2824


🆔 @physics3p