‍ #فـــیزیــک_کــوانــتـوم

این اجرام آسمانی جوان ،با نام GW Orionis به طرز چشمگیری ، دیسک ماده‌ای را که ممکن است محل شکل‌گیری سیارات باشد، را تاب داده و باعث ایجاد حلقه‌های نامرتبی که درحال کج شدن هستند، می‌شوند.
هندسه خاص این سیستم ستاره‌ای، توسط دو تیم مستقل و با استفاده از توان ترکیبی تلسکوپ بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا و آرایه میلیمتری آتاکاما(ALMA) به دست آمده و این یافته‌های جالب در مجلات علمی اخترفیزیک گزارش شده است.
این سیستم با فاصله 1300 سال‌نوری ، در صورت فلکی شکارچی واقع شده است. هر 241روز یکبار، دو ستاره به دور هم می‌چرخند و ستاره سوم ، هر 11.5 سال یکبار به دور دو ستاره دیگر می‌چرخد
شبیه‌سازی‌های تیم اول نشان می‌دهد که عدم انطباق در مدار سه ستاره باعث ایجاد پیچ‌وتاب در دیسک مسطح شده است.
استفاده از ابزار SPHERE VLT به دانشمندان این امکان را می‌دهد تا با آشکار ساختن سایه داخلی حلقه بر روی بقیه دیسک، دیسک را به صورت سه‌بعدی بازسازی کنند و این امر نشان می‌دهد که قسمت داخلی بطور چشمگیری تاب خورده و یک حلقه دیگر با شیب بسیار تندی از آن جدا شده‌است.
این سیستم باعث به وجود آمدن کنجکاوی‌های بسیاری برای منجمان شده است. حلقه بیرونی بزرگترین حلقه‌ایست که تاکنون در یک دیسک سیاره‌ساز دیده شده‌است. حلقه شیب‌دار داخلی، گردوغباری در حدود 30 برابر جرم زمین را داراست که قطعاً برای تشکیل یک سیاره کافیست. البته ممکن است از قبل سیاراتی در آنجا به وجود آمده باشند. به گفته محققان، وجود حداقل یک سیاره در بین این حلقه‌ها، برای توضیحِ چراییِ جدا بودن این دیسک‌ها لازم است و برای تأیید این موضوع، نیاز به کاوش‌های بیشتری درباره GW Orionis است.

ESO/Exeter/Kraus et al./L. Calçada

🆔 @physics3p