💠 دشواری های انتقال اطلاعات
🆔 @Physics3p
🔹در نظر بگیرید که دقیقا الآن چه روزی است. چه زمانی است؟ شما می توانید به این پرسش جواب بدهید. اما آن تاریخ، موقعیت شما را نسبت به تاریخی تعیین می کند که همه تصمیم گرفته اند آن را مبدأ شمارش قرار بدهند: مطابق قراردادهای تقویم، امروز مدت زیادی پس از آن روز دلبخواهی است. جواب شما مبتنی بر قراردادهای دلبخواهی است؛ الآن واقعا چه زمانی است؟
🔹فرض کنید علائم رادیویی ای را که در فضا صادر می شوند روزی موجوداتی فضایی که در سیاره ای دوردست هستند دریافت کنند و بفهمند. اگر آنها می فهمیدند که آن علائم چه زمانی فرستاده شده اند، می توانستند پی ببرند چقدر با ما فاصله دارند، زیرا علائم رادیویی در فضا با سرعت ثابت نور حرکت می کنند. بنابراین یکی از چیزهایی که می خواهید در آن علائم رادیویی بگنجانید اطلاعاتی است که به آنها بگوید چه زمانی آن علائم را فرستاده اید. آیا می توانید چنین کاری بکنید؟
🔹واضح است که گفتن سال و ماه فرستادن پیام بی فایده است. ظاهرا به رویدادی نیاز داریم که هر دو قادر به مشاهده آن باشیم. بیایید فرض کنیم یک رویداد واقعا نامعمول در فضا مثلا ابر نواختری را می بینیم. اگر بدانیم فاصله آن با ما چقدر است، می توانیم محاسبه کنیم که چقدر طول می کشد نور آن به ما برسد، و به این ترتیب چقدر پیش از ما رخ داده است، و می توانیم به آن موجودات فضایی که علائم را برایشان می فرستیم بگوییم مثلا ۱۳۶۴ سال پس از ابر نواختر.
🔹مسلم است که آنها نمی دانند سال چیست، اما می توانیم آن اطلاعات را مثلا بر حسب دوام ابر نواختر با فرکانس رادیویی ای که می فرستیم به آنها بدهیم. اما اگر چیزی وجود نداشته باشد که هر دو بتوانیم مشاهده کنیم چطور؟ آیا این امر باعث می شود تعیین تاریخ آن علائم ناممکن شود؟ اگر می توانستید مستقیما به آنها بگویید کجاییم، آن وقت آنها می توانستند محاسبه عکس آن را انجام دهند و بفهمند پیام چه زمانی فرستاده شده است.
🔹شاید این کار را با گفتن اطلاعاتی انجام بدهید که زمین یا خورشید یا کهکشان ما را با چنان دقتی توصیف می کند که بتوانند یکی از این ها را با تلسکوپ هایشان ببینند. اما اگر آنها نتوانند ما را ( یا چیزی را که ما هم می توانیم ببینیم) مشاهده کنند آن وقت ظاهرا ممکن نیست بتوانیم به آنها بگوییم کجاییم.
🔹به نظر می رسد یادگیری زبان شدید مبتنی بر اشاره کردن است. شما با اشاره به یک گربه و گفتن «گربه» معنی «گربه» را به یک کودک یاد میدهید. اما واضح است که برای موجودات فضایی سیاره ای دوردست این شیوه کار ساز نیست. بعضی اظهار کرده اند که می توان ارتباط را با اشاره به چیزهای ریاضیاتی آغاز کرد که مطمئنا موجودات فضایی با آنها مواجه شده اند - مثلا عدد پی (نسبت محیط دایره ای به قطر آن).
🔹 بنابراین می توانیم علامتی بفرستیم شامل سه پالس، سپس سکوت، بعد یک پالس، سپس سکوت، بعد چهار پالس ... و به همین ترتیب. و امیدوار باشیم معنی آن را متوجه شوند. اما علامت سه پالسی را در نظر بگیرید: آیا آن علامت برای موجودات فضایی به معنی ۳ خواهد بود، یا آیا فاصله های کوتاه میانی را در نظر میگیرند، و تصور می کنند معنای آن ۲ است؟
از کتاب مرجع مسائل و پارادوکس ها . مارتین.
🆔 @Physics3p
Post #3196
5.1K