#ترجمه_مقاله #مکانیک_کوانتومی #درهم‌تنیدگی #بیولوژی_کوانتومی #زیست‌شناسی_کوانتومی #آگاهی_کوانتومی

📄 ترجمه مقاله

🟠 ‏ چرخش جدید در ذهن کوانتومی ‌‌‎

🟢 قسمت ۷ (طرح حفاظت کوانتومی):
این فرآیند در ‏سلول با یک ترکیب شیمیایی به نام پیروفسفات شروع می شود. این فسفات از دو فسفات به هم پیوسته تشکیل شده است - هر کدام ‏از یک اتم فسفر تشکیل شده است که توسط اتم های اکسیژن متعدد با اسپین صفر احاطه شده است. برهمکنش بین اسپین های فسفات ‏ها باعث درهم تنیده شدن آنها می شود. آنها میتوانند به چهار روش مختلف جفت شوند: سه مورد از پیکربندی‌ها به یک اسپین کل ‏اضافه میشوند) حالت "سه‌گانه" که تنها به طورضعیف در هم تنیده می شود، اما چهارمین احتمال یک اسپین صفر یا حالت منفرد ‏از حداکثر درهم تنیدگی ایجاد می‌کند - که برای محاسبات کوانتمی بسیار مهم است.‏
سپس، آنزیم‌ها فسفات‌های درهمتنیده را به دو یون فسفات آزاد جدا می‌کنند. مهمتر از همه، اینها حتی زمانی که از هم دور می شوند ‏درهم تنیده می مانند. فیشر استدلال می کند که این فرآیند با حالت منفرد بسیار سریعتر اتفاق می افتد. سپس این یون ها می توانند به ‏نوبه خود با یون های کلسیم و اتم های اکسیژن ترکیب شوند تا به مولکول های پوسنر تبدیل شوند. نه اتم‌های کلسیم و نه اتم‌های ‏اکسیژن دارای اسپین هسته‌ای نیستند و نیمی از کل اسپین را حفظ میکنند که برای طولانی‌شدن زمان‌های همدوسی حیاتی است. ‏بنابراین آن خوشه‌ها از جفت‌های درهمتنیده در برابر تداخل خارجی محافظت میکنند تا بتوانند انسجام را برای مدت زمان طولانی‌تری ‏حفظ کنند - فیشر تخمین میزند که ممکن است برای ساعت‌ها، روزها یا حتی هفته‌ها دوام داشته باشد.‏
به این ترتیب، درهم تنیدگی را میتوان در فواصل نسبتا طولانی در مغز توزیع کرد و بر آزاد شدن انتقال‌دهنده‌های عصبی و ‏عملکرد سیناپس‌ها بین نورونها تأثیر گذاشت – عملی مرموز در کارکرد مغز.‏


🖋 مترجم: محمدسپهر بخشایش

⚛️ کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution