#ترجمه_مقاله #مکانیک_کوانتومی #درهم‌تنیدگی #بیولوژی_کوانتومی #زیست‌شناسی_کوانتومی #آگاهی_کوانتومی

📄 ترجمه مقاله

🟠 ‏ چرخش جدید در ذهن کوانتومی ‌‌‎

🟢 قسمت ۶ (طرح حفاظت کوانتومی):
گفته شده، رفتن از یک فرضیه جذاب به نشان دادن عینی اینکه پردازش کوانتومی نقشی در مغز دارد، چالشی دلهره آور است. ‏
مغز به مکانیزمی برای ذخیره اطلاعات کوانتومی در کیوبیت ها برای مدت زمان کافی نیاز دارد. باید مکانیزمی برای ‏
درهمتنیدگی کیوبیت‌های متعدد وجود داشته باشد و این درهمتنیدگی باید ابزارهای شیمیایی کاربردی برای تأثیرگذاری بر عملکرد ‏نورونها داشته باشد. همچنین باید وسایلی برای انتقال اطلاعات کوانتومی ذخیره شده در کیوبیت ها در سراسر مغز وجود داشته ‏باشد.‏
این تقاضای زیادی است. فیشر در طول جستوجوی پنج ساله‌اش، تنها یک کاندید معتبر برای ذخیره اطلاعات کوانتومی در ‏مغز شناسایی کرده است: اتمهای فسفر- که تنها عنصر بیولوژیکی رایج غیر از هیدروژن با چرخش یک دوم هستند - که به تعداد پایینی ‏می باشند که زمان های همدوسی طولانی تری دارند. فسفر به خودی خود نمی تواند یک کیوبیت پایدار بسازد، اما ‏به گفته فیشر، اگر فسفر را با یون های کلسیم به خوشه ها متصل کنید، زمان همدوسی آن را می توان بیشتر افزایش داد.‏
در سال ‌‎1975‎، آرون پوسنر،‏ دانشمند دانشگاه کرنل، متوجه خوشه ای عجیب از اتم های کلسیم و فسفر در اشعه ایکس ‏استخوانش شد. او نقاشی هایی از ساختار آن خوشه ها کشید: ۹ اتم کلسیم و ۶ اتم فسفر که بعدها به افتخار او "مولکول های ‏پوسنر" نامیده شدند. این خوشه‌ها دوباره در دهه ‌‎2000‌‏ ظهور کردند - زمانی که دانشمندان در حال شبیه سازی رشد استخوان در ‏مایعات مصنوعی بودند، متوجه شناور شدن آن خوشه ها در مایعات شدند. آزمایش های بعدی شواهدی از وجود آن خوشه ها در ‏بدن ارائه کردند. فیشر فکر می کند که مولکول های پوسنر می توانستند به عنوان کیوبیت طبیعی در مغز نیز عمل کنند.‏

🖋 مترجم: محمدسپهر بخشایش

⚛️ کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution