#ترجمه_مقاله #مکانیک_کوانتومی #درهم‌تنیدگی #بیولوژی_کوانتومی #زیست‌شناسی_کوانتومی #آگاهی_کوانتومی

📄 ترجمه مقاله

🟠 ‏ یک اسپین جدید در مغز کوانتومی ‌‌‎

🟢 قسمت ۳ ‏ (یافتن اسپین):
فیشر متعلق به یک خانواده فیزیک‌دان است: پدرش، مایکل.ای.فیشر، ‏ یک فیزیکدان برجسته در کالج پارک دانشگاه مریلند است ‏که کار او در فیزیک آماری افتخارات و جوایز متعددی را در طول زندگی حرفه ای اش در پی داشته است. برادرش، دنیل ‏فیشر، ‏یک فیزیکدان تجربی در دانشگاه استنفورد است که در دینامیک تکاملی تخصص دارد. متیو فیشر ‏راه آنها را دنبال ‏کرده و یک حرفه فیزیک بسیار موفق را ایجاد کرده است. او جایزه معتبرالیور ای باکلی‏ را در سال ‌‎2015‌‏ برای تحقیقات ‏خود در مورد انتقال فاز کوانتومی به اشتراک گذاشت.‏

بنابراین چه چیزی او را وادار کرد که از جریان اصلی فیزیک دور شود و به سمت رابطه بحث برانگیز و درهم ریخته ‏زیست‌شناسی، شیمی، علوم اعصاب و فیزیک کوانتومی برود؟ تقلا و مبارزه او با افسردگی بالینی اش. ‏

فیشر به خوبی آن روز فوریه ‌‎1986‌‏ را به یاد می آورد که از خواب بیدار شد و احساس بی حسی داشت، گویی یک ‏هفته است که نخوابیده است. او گفت: «احساس میکردم که مواد مخدر خورده‌ام. » خواب اضافی کمکی نکرد. تنظیم رژیم غذایی ‏و رژیم ورزشی بیهوده بود و آزمایش خون هیچ چیز اشتباهی را نشان نداد. اما وضعیت او دو سال ادامه داشت. او گفت: ‌‏«در هر دقیقه احساس سردرد میگرنی در تمام بدنم داشتم. » خیلی بد شد که به خودکشی فکر کرد، اگرچه تولد اولین دخترش به ‏او دلیلی داد تا در مه افسردگی به مبارزه ادامه دهد.‏

سرانجام روانپزشکی پیدا کرد که یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای تجویز کرد و در عرض سه هفته وضعیت روانی ‏او شروع به بهبود کرد. فیشر گفت: «مه چنان مرا دربرگرفته بود که حتی نمیتوانستم خورشید را ببینم - آن ابر کمی ‏چگالی اش کمتر بود و من دیدم که نوری در پشت آن وجود دارد.» علیرغم برخی عوارض جانبی مهم آن دارو از ‏جمله افزایش فشار خون، طی نه ماه او احساس کرد که دوباره متولد شده است. او سپس به پروزاک ‏روی آورد و از آن زمان ‏تاکنون به طور مداوم رژیم دارویی خاص خود را تحت نظر گرفته و بهینه سازی کرده است.‏

تجربه اش او را متقاعد کرد که داروها موثر هستند. اما فیشر از این که متوجه شد دانشمندان علوم اعصاب اطلاعات کمی در ‏مورد مکانیسم های دقیقی که در پس عملکرد آن داروها وجود دارد، شگفت زده شد. این کنجکاوی او را برانگیخت و با توجه به ‏تخصصش در مکانیک کوانتومی، او متوجه شد که در مورد امکان پردازش کوانتومی در مغز می اندیشد. پنج سال پیش او خود را ‏به ورطه یادگیری بیشتر در مورد این موضوع انداخت و از تجربیات خود در مورد داروهای ضد افسردگی به عنوان نقطه شروع ‏استفاده کرد.‏

🖋 مترجم: محمدسپهر بخشایش

⚛️ کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution