#ترجمه_مقاله #کیهان_شناسی #نسبیت_عام #جیمزوب

📄 ترجمه مقاله
🔴 Standard Model of Cosmology Survives a Telescope’s Surprising Finds
🟠 مدل استاندارد کیهان شناسی از یافته های شگفت انگیز تلسکوپ ‏جیمز وب‎ ‎جان سالم به در می برد‎!‎

🟢 قسمت ۳:

✅ بی حساب دور:
تلسکوپ فضایی نسل بعدی‎ ‎که به نام جیمز وب، رهبر سابق ناسا نامگذاری شده است، در روز کریسمس 2021 ‏پرتاب شد. به محض کالیبره شدن ‏JWST، نور کهکشان های اولیه به دستگاه الکترونیکی حساس آن رسید. ‏اخترشناسان سیل مقالاتی را منتشر کردند و آنچه را که دیدند توصیف کردند. ‏محققان از نسخه ای از اثر دوپلر برای اندازه گیری فاصله اجسام استفاده می کنند‎.‌‏ این شبیه به تعیین موقعیت ‏یک آمبولانس بر اساس آژیر آن است. صدای آژیر با نزدیک شدن بلندتر و سپس با دور شدن پایین تر می آید. ‏هر چه کهکشان دورتر باشد، سریعتر از ما دور می شود و بنابراین نور آن به طول موج های بلندتری کشیده می ‏شود و قرمزتر به نظر می رسد. اندازه این «انتقال به سرخ » به صورت ‏z‏ بیان می‌شود. یک مقدار معین برای ‏z‏ ‏نشان می دهد که نور یک جسم چه مقداری را باید طی کرده باشد تا به ما برسد.‏
یکی از اولین مقالات در مورد داده‌های‎ JWST ‎، از نایدو اخترشناس‎ MIT‏ و همکارانش بود که الگوریتم ‏جستجوی آنها، کهکشانی را که به‌طور غیرقابل توضیحی روشن و دور از دسترس به نظر می‌رسید، علامت‌گذاری ‏کرد. نایدو آن را‎ GLASS-z13 ‎نامید، که نشان دهنده فاصله آن در انتقال به سرخ 13 است و دورتر از هر ‏چیزی است که قبلا دیده شده است. (انتقال به سرخ کهکشان بعداً به 12.4 تغییر یافت و به‎ GLASS-z12 ‎تغییر نام داد).‏
ستاره‌شناسان دیگری که روی مجموعه‌های مختلف مشاهدات‎ JWST ‎کار می‌کردند، مقادیر انتقال به سرخ را از ‌‏۱۱ به ۲۰ گزارش می‌کردند، از جمله یک کهکشان به نام‎ CEERS-1749 ‎یا‎ CR2-z17-1‎، که به نظر می‌رسد ‏نور آن مربوط به 13.7 میلیارد سال پیش، فقط 220 میلیون سال پس از مهبانگ است.
‏این تشخیص های احتمالی نشان می دهد که داستان پیوسته ای که به عنوان‎ ΛCDM ‎ شناخته می شود ممکن ‏است ناقص باشد‎.‎ به نوعی، کهکشان ها بلافاصله بزرگ شده اند. کریس لاول، اخترفیزیکدان دانشگاه پورتسموث ‏انگلستان می گوید :(( در کیهان اولیه، شما انتظار ندارید کهکشان‌های عظیم ببینید. آنها زمان لازم برای تشکیل ‏این تعداد ستاره را نداشته اند و با هم ادغام نشده اند)). در مطالعه‌ای که در نوامبر منتشر شد، محققان ‏شبیه‌سازی‌های کامپیوتری جهان‌هایی را که توسط مدل‎ ΛCDM ‎اداره می‌شوند، تحلیل کردند و دریافت کردند ‏که کهکشان‌های اولیه و درخشان مشاهده شده توسط ‏JWST‏ ، نسبت به کهکشان‌هایی که همزمان در ‏شبیه‌سازی‌ها شکل گرفته‌اند، سنگین‌تر بوده اند. ‏
برخی از ستاره شناسان و رسانه ها ادعا کردند که‎ JWST ‎در حال شکستن مدل استاندارد کیهان شناسی است اما ‏همه قانع نشدند. یک مشکل این است که پیش‌بینی‌های‎ ΛCDM ‎همیشه واضح نیستند. در حالی که ماده تاریک ‏و انرژی تاریک ساده هستند، ماده مرئی دارای برهمکنش و رفتارهای پیچیده ای است و هیچ کس دقیقاً نمی داند ‏که در سال های اول پس از مهبانگ چه اتفاقی افتاده است‎.‌‏ آن زمان‌های اولیه باید در شبیه‌سازی‌های ‏کامپیوتری تقریب زده شوند. مشکل دیگر این است که تشخیص دقیق اینکه کهکشان‌ها تا چه حد دور هستند، ‏دشوار است. ‏
در ماه‌هایی که از اولین مقاله‌ها می‌گذرد، سن برخی از کهکشان‌های ادعایی با انتقال به سرخ بالا، مورد بازنگری ‏قرار گرفت‎.‎ برخی به دلیل به روزرسانی کالیبراسیون های تلسکوپ، به مراحل بعدی تحول کیهانی تنزل یافتند. ‏CEERS-1749‌‏ در منطقه ای از آسمان یافت می شود که شامل خوشه ای از کهکشان هایی است که نور آن از ‌‏12.4 میلیارد سال پیش ساطع شده است، و نایدو می گوید که ممکن است این کهکشان، بخشی از این خوشه ‏باشد. یک عنصر مداخله گر نزدیک‌تر که ممکن است با گرد و غبار پر شود و باعث ‌شود انتقال به سرخ، بیشتر از ‏آنچه هست به‌نظر برسد. به گفته نایدو، ‏CEERS-1749 ‌‏ هر چقدر هم که دور باشد، عجیب است. این یک نوع ‏جدید از کهکشان خواهد بود که ما از آن بی خبر بوده ایم. یک کهکشان بسیار کم جرم و کوچک که به نوعی ‏گرد و غبار زیادی را درخود جمع کرده است‎.‎این چیزی است که ما به طور معمول انتظار نداریم. ممکن است این ‏نوع جدید از اجرام وجود داشته باشند که جستجوهای ما را برای کهکشان های بسیار دور مختل کنند.‏

🖋 مترجم: شقایق اعلایی

⚛️ کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution