#اخبار_علمی #ناسا #ماهواره

❗️«کاپستون» برای آزمایش مدار جدید برای ماموریت‌های آرتمیس ناسا پرتاب می‌شود.❗️

✅ «کیوب ست[1]» ناسا که برای آزمایش یک مدار منحصر به فرد ماه طراحی شده است، در ایمنی کامل و در فضا، اولین مرحله از سفر خود به ماه را انجام می‌دهد. این فضاپیما به سمت مداری می‌رود که در آینده برای برنامه‌ی «گیت وی[2]» که یک ایستگاه فضایی قمری است، تخصیص یافته است.
مأموریت «آزمایش عملیات و ناوبری فناوری سیستم موقعیت یاب مستقل سیسلونار[3]» یا «کاپستون» در ساعت 09:55 گرینویچ بر روی موشک «الکترون[4]» آزمایشگاه موشک از مجتمع پرتاب 1 در شبه‌جزیره ماهیای نیوزلند به فضا پرتاب شد. کاپستون در حال حاضر در مدار پایین زمین قرار دارد و حدود چهار ماه طول می‌کشد تا فضاپیما به مدار ماه مورد نظر برسد.
«جیم رویتر[5]»، معاون مدیر اداره ماموریت فناوری فضایی، گفت: «کاپستون نمونه‌ای از این است که چگونه کار با شرکای تجاری برای برنامه‌های جاه‌طلبانه ناسا برای اکتشاف ماه و فراتر از آن کلیدی است. ما از شروع موفقیت‌آمیز این ماموریت هیجان‌زده هستیم و مشتاقانه منتظر هستیم که کاپستون پس از رسیدن به ماه چه خواهد کرد».
کاپستون به «فوتون قمری[6]» آزمایشگاه موشک، مرحله سوم بین‌سیاره‌ای که کاپستون را در مسیر خود به اعماق فضا می‌فرستد، متصل است. اندکی پس از پرتاب، فوتون قمری در مرحله دوم از الکترون جدا شد. طی شش روز آینده، موتور فوتون به طور دوره‌ای، مشتعل می‌شود تا کاپستون را فراتر از مدار پایین زمین، شتاب دهد. سپس کاپستون از نیروی محرکه خود و گرانش خورشید برای حرکت بقیه راه به سمت ماه استفاده خواهد کرد. مسیر گرانشی به طور چشمگیری میزان سوخت مورد نیاز کیوب ست برای رسیدن به ماه را کاهش می دهد.
«بردلی چیتام[7]»، محقق اصلی کاپستون و مدیر اجرایی «ادونسد اسپیس[8]»، که مالک و اداره کننده کاپستون به نمایندگی از ناسا است، گفت:«تحویل فضاپیما برای پرتاب یک دستاورد برای کل تیم ماموریت از جمله ناسا و شرکای صنعتی ما بود. تیم ما اکنون در حال آماده سازی برای جداسازی فضاپیما در شش روز است. ما قبلاً مقدار زیادی از رسیدن به این نقطه را یاد گرفته‌ایم و به بازگشت انسان به ماه علاقه زیادی داریم اما این بار برای ماندن!»
در ماه، کاپستون وارد یک مدار به نام «مدار هاله نزدیک مستطیلی[9]» یا «ان آر اچ او» می شود. هنگامی که کاپستون در مدار ان آر اچ او قرار گرفت، در گذرگاه نزدیک خود (حضیض) تا 1000 مایلی قطب شمال ماه و در دورترین فاصله (اوج) از قطب جنوب 43500 مایلی پرواز خواهد کرد. این چرخه را هر شش و نیم روز تکرار می‌کند و حرکتش را در این مدار، حداقل به مدت شش ماه، برای مطالعه دینامیک، حفظ می‌کند.
«الوود آگاسید[10]»، مدیر پروژه کاپستون در «مرکز تحقیقات ایمز ناسا[11]» در سیلیکون ولی کالیفرنیا گفت:«کاپستون از بسیاری جهات یک مسیر‌یاب است و چندین قابلیت فناوری را در طول زمان ماموریت خود در حالی که هرگز در مداری به دور ماه پرواز نکرده بود نشان می‌دهد. کاپستون در حال ایجاد پایه‌ای برای پروژه آرتمیس، گیت وی و پشتیبانی تجاری برای عملیات‌های آینده است.»
در طول ماموریت، کاپستون داده هایی در مورد عملکرد در ان آر اچ او ارائه می‌دهد و فناوری‌های کلیدی را به نمایش می‌گذارد. «سیستم موقعیت‌یابی خودکار سیسلونارِ[12]» این ماموریت که توسط ادونسد اسپیس با پشتیبانی برنامه «تحقیقاتی نوآوری در کسب و کارهای کوچک ناسا[13]» توسعه یافته است، یک سیستم ناوبری و ارتباطات فضاپیما به فضاپیما است که با «مدارگرد شناسایی ماه ناسا[14]» برای تعیین فاصله بین دو فضاپیما در مدار ماه کار می کند. . این فناوری می تواند به فضاپیماهای آینده اجازه دهد تا موقعیت خود را در فضا بدون تکیه انحصاری به ردیابی از زمین تعیین کنند. کاپستون همچنین دارای یک قابلیت برد دقیق یک طرفه در رادیو خود است که می‌تواند میزان زمان شبکه زمینی مورد نیاز برای عملیات در فضا را کاهش دهد.
علاوه بر میزبانی نیوزلند برای پرتاب کاپستون، «وزارت تجارت، نوآوری و اشتغالِ[15]» نیوزیلند و تیمی به رهبری «دانشگاه کانتربری[16]» با ناسا در یک تلاش تحقیقاتی برای ردیابی فضاپیماهای در حال گردش به دور ماه همکاری می‌کنند. نیوزیلند به توسعه توافقنامه آرتمیس که مجموعه ای عملی از اصول را برای هدایت همکاری اکتشاف فضایی بین کشورهای شرکت کننده در برنامه های اکتشاف ماه قرن بیست و یکم ناسا ایجاد می‌کند، کمک کرد. در می 2021، نیوزلند یازدهمین کشوری بود که توافقنامه آرتمیس را امضا کرد.

1. CubeSat