#نجوم #هابل #تلسکوپ #ناسا #کهکشان
🔹هدیه ناسا به مناسبت سی و دومین سالگرد پرتاب "هابل" 🔹
ناسا به مناسب نزدیک شدن به سی و دومین سالگرد پرتاب تلسکوپ فضایی هابل اخیرا تصویری جذاب از مجموعه پنج کهکشان که با نام "گروه فشرده هیکسون ۴۰" (Hickson Compact Group ۴۰) شناخته میشود، منتشر کرد.
به گزارش ایسنا، ناسا تولد ۳۲ سالگی تلسکوپ فضایی هابل را با تصویری خیره کننده از مجموعهای غیرمعمول از پنج کهکشان به نام "گروه فشرده هیکسون ۴۰"، جشن گرفته است.
این پنج کهکشان در حدود یک میلیارد سال دیگر در یک گروه ستارهای ادغام خواهند شد. این گروه شامل سه کهکشان مارپیچی شکل، یک کهکشان بیضی شکل و یک کهکشان عدسی شکل است.
مقامات پشتیبان ماموریت تلسکوپ فضایی هابل در بیانیهای اعلام کردند، این پنج کهکشان که به عنوان گروه فشرده هیکسون ۴۰ (HCG ۴۰) شناخته می شوند، در حال ادغام در یک ساختار واحد هستند و این فرایندی است که تقریبا طی یک میلیارد سال آینده تکمیل خواهد شد.
ناسا این تصویر را به مناسبت سی و دومین سالگرد پرتاب این تلسکوپ ارزشمند که روز یکشنبه هفته آینده( ۲۴ آوریل) است، منتشر کرد. این تصویر بخشی از ماموریت مهم تلسکوپ فضایی هابل در بخش مطالعه تکامل کهکشانها است.
محققان ماموریت هابل گفتند: مطالعه گروههای نزدیک مانند گروه فشرده هیکسون ۴۰ به ستارهشناسان کمک میکند تا در مورد چگونگی شکلگیری کهکشانها اطلاعات خوبی به دست آورند. مقامات هابل در مورد گروه فشرده هیکسون ۴۰ افزودند: گروههای فشرده کهکشانی مانند این، ممکن است در کیهان اولیه رایجتر بوده باشند چرا که ممکن است در آن زمان مواد بسیار گرم و در حال سقوط این کهکشانها انرژی لازم برای ایجاد گروهی از سیاهچالههای بسیار پرانرژی به نام اختروشها را تامین کرده باشند.
این گروه کهکشانی که در فاصله ۳۰۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد، در ناحیهای از فضا قرار گرفته است که قطر آن کمتر از دو برابر قطر قرص ستارهای کهکشان خودمان(کهکشان راه شیری) است.
اگرچه دانشمندان بیش از ۱۰۰ گروه کهکشانی فشرده را شناسایی کردهاند اما طبق گفته محققان ماموریت هابل، پیکربندی و ساختار گروه فشرده هیکسون ۴۰ نسبتا منحصر به فرد است زیرا کهکشانها بخشی از یک خوشه کهکشانی بزرگتر نیستند و این امر آنها را به هدف جالبی برای مطالعه تبدیل میکند. اینکه این ساختار چگونه به وجود آمده است هنوز موضوع داغ کاوش اخترشناسان است.
مقامات هابل نوشتند: یک توضیح احتمالی برای چگونگی پدید آمدن چنین ساختاری این است که مقدار زیادی ماده تاریک(شکل ناشناخته و نامرئی از ماده) با این کهکشانها مرتبط است. اگر آنها به هم نزدیک شوند، این ماده تاریک میتواند ابر بزرگی را تشکیل دهد که کهکشانها در درون آن میچرخند. همانطور که کهکشانها در ماده تاریک میچرخند به دلیل اثرات گرانشی آن، یک نیروی مقاومتی را نیز احساس میکنند. این امر حرکت آنها را کند کرده و باعث میشود که کهکشانها انرژی خود را از دست دهند و در کنار هم قرار گیرند و یکی شوند.
⚛کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution
Post #547
491
تکامل فیزیکی Photo