📄 معرفی مقاله
🟠 مزیت یادگیری کوانتومی اثبات‌شده روی پلتفرم فوتونیک مقیاس‌پذیر
جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۵ به جان کلارک، میشل اچ. دوورت و جان ام. مارتینیس «به خاطر کشف تونل‌زنی کوانتومی ماکروسکوپی و کوانتیزاسیون انرژی در یک مدار الکتریکی» اهدا شد.
در پژوهشی انقلابی که امروز برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۵ شده، تیمی از محققان به رهبری ژنگ-هاو لیو و رومن برونل از دانشگاه فنی دانمارک (DTU)، با استفاده از نور درهم‌تنیده، زمان لازم برای یادگیری رفتار یک سیستم کوانتومی پیچیده و پرنویز را از ۲۰ میلیون سال به تنها ۱۵ دقیقه کاهش داده‌اند. این دستاورد، اولین مزیت کوانتومی اثبات‌شده در یک سیستم فوتونیک را به نمایش می‌گذارد و پایه‌ای برای پیشرفت‌های عظیم در محاسبات کوانتومی می‌سازد.
در سیستم‌های کوانتومی، نویز ذاتی و افزایش نمایی تعداد اندازه‌گیری‌های مورد نیاز برای تحلیل سیستم‌های بزرگ، مانع اصلی توسعه فناوری‌های کوانتومی است. این چالش، کاربردهای عملی در حسگری، یادگیری ماشینی و ارتباطات کوانتومی را محدود می‌کند و نیاز به روش‌هایی کارآمدتر برای غلبه بر نویز کوانتومی را برجسته می‌سازد.
محققان از نور درهم‌تنیده تولیدشده توسط نوسان‌ساز پارامتری نوری (OPO) بهره بردند. با ارسال دو پرتو درهم‌تنیده—یکی برای کاوش سیستم و دیگری به عنوان مرجع—و اندازه‌گیری همزمان آن‌ها، نویز اندازه‌گیری حذف شد و اطلاعات بیشتری در هر آزمایش استخراج گردید. این رویکرد، حتی با وجود تلفات معمولی در تجهیزات، کارایی فوق‌العاده‌ای نشان داد.
این فناوری می‌تواند به توسعه کامپیوترهای کوانتومی مقیاس‌پذیر، حسگرهای فوق‌دقیق و الگوریتم‌های یادگیری ماشینی کوانتومی منجر شود. در آینده، ادغام آن با شبکه‌های کوانتومی مانند اینترنت کوانتومی و کاربرد در صنایع مانند داروسازی و امنیت سایبری، تحولات عظیمی ایجاد خواهد کرد—به ویژه با توجه به سال بین‌المللی علم و فناوری کوانتومی در ۲۰۲۵.
برای اطلاعات بیشتر به مقاله زیر مراجعه کنید:
لینک مقاله
#فیزیک_کوانتومی
#مزیت_کوانتومی
#یادگیری_کوانتومی
⚛️ کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution
Post #1298
783
