#انقلاب_علمی #کوانتوم #ماتریس #هایزنبرگ #مکانیک_کوانتومی

🟡 انقلاب‌های فیزیک (قسمت ۲۲):

🟢 جزیره‌ هلگولند، یک ایده انقلابی

بعد از اینکه بور، فرضیه‌ی خود را ارائه داد، دانشمندان زیادی از سرتاسر اروپا توجه جدی‌ای به کوانتوم‌ها نشان دادند. جوانان خوش‌فکر زیادی به سمت دانشمندانی مانند بور کشیده شدند. «هایزنبرگ» جوان، که تحصیلاتی در حوزه‌ی فیزیک نداشت و یک علاقه‌مند به فلسفه بود، جذب گروه پژوهشی بور شد. بور، یک وظیفه‌ی اصلی برای هایزنبرگ تعریف کرد:«یافتن معادلات مکانیکی‌ای که بتواند پدیده‌های اتمی را توضیح دهد».

ماه‌ها، بور و هایزنبرگ، سعی کردند تا به نوعی با تغییر معادلات مکانیک کلاسیک، به چنین معادله‌ای دست بیابند، ولی هر چه کردند، به در بسته خورد. در نهایت هایزنبرگ تصمیم گرفت تا خود را مدتی در جزیره‌ای، به دور از دیگران، حبس کند و تنها و در خلوت به این مسئله بیندیشد. این جزیره، که موسوم به هلگولند است، سرانجام بستر یکی از ایده‌های انقلابی قرن اخیر شد.

هایزنبرگ که مشغول برررسی معادلات دینامیکی بود، به ناگه ایده‌ای به ذهنش رسید. خود او در کتاب «جزءوکل»اش، که بیان شخصی خاطرات اوست از آن دوران، به درستی بیان نکرده که چه شد که این ایده به ذهنش رسیده است. ایده‌ی هایزنبرگ این بود که معادلات دینامیک کلاسیک را نگه داریم،‌ ولی متغیرهای مسئله‌ را از عدد به «جدولی از اعداد» تبدیل کنیم. خیلی جالب و عجیب است که چنین تغییری، توانست بسیار مفید واقع شود.

این وقایع مربوط به سال ۱۹۲۵ میلادی است. هایزنبرگ، از جزیره‌ی هلگولند بازگشت، در حالی ایده‌ای انقلابی در دست دارد، که البته هنوز اولیه و خام است،‌ و باید به دست دانشمندان خبره‌ی آن زمان،‌ عمیق گردد. هایزنبرگ با ارائه‌ی ایده‌ی خود، توجه «ماکس بورن»‌ و «پاسکال جوردن» را به خود جلب کرد و این تیم سه نفره، مأمور شدند تا این ایده‌ را عمیق‌تر کنند و سرانجام به نظریه‌ای جامع در این زمنیه برسند. اما به طور موازی، یک دانشمند خلاق دیگر بر روی ایده‌ی کوانتوم‌ها کار می‌کرد. او بی خبر از هایزنبرگ، به نتیجه‌ای ظاهراً متفاوت دست یافت.

💭 این داستان ادامه دارد...

🖋 نویسنده: مهدی فراهانی

⚛️ کانال تکامل فیزیکی
@physical_evolution