بسم الله الرحمن الرحیم
لحظه به لحظه به افق میزبانی خدای متعال نزدیک می شویم.🤩❤️

"وَ أَنَا يَا سَيِّدِي عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ....

و من اى آقايم! پناهنده به فضل تو، گريزان از تو به سوى تو ام..."

و دوباره به همان پناه رسیده ایم...
این بار، با ذهن هایی خسته تر از همیشه!
این بار، با دستانی که با عطر ضدعفونی کننده ، آرامش را می جوید!
این بار، با نفس هایی که در پس ماسک ها به شماره افتاده!
این بار، سراسر دلتنگی...
دلتنگی برای تمام میهمانی هایی که نرفته ایم. تمام دیدار هایی که موجودی به نام کرونا ،آن ها را کنسل کرد.
و دلی که لک زده برای یک میهمانی!

اما...
📣📣📣شما به یک میهمانی دعوتید!
نگران نباشید این میهمانی سلامت شما را به مخاطره نمی اندازد!
میزبان را همه می شناسیم. ولی تا چه حد را خودش می داند و بس.
او ولی ما را خوب می شناسد. بهتر از خودمان!
حالا که از یکنواختی و تنهایی این روزها به ستوه آمده ایم بیا امتحان کنیم.
دست خالی برویم؟!🤔
ما که چیزی در خور میزبان نداریم اما بیا در حد بضاعت مزجاةِ خود چیزی گرد آوریم.
🎉باهم در ماه آرامش، ماه پناه🎉

🌙🌙🌙به یاد افطاریمان در دانشکده، دوباره در کنار هم جمع می شویم. اما این بار اجتماعی مجازی😊
https://t.me/ph_ut_ramezan