به نام ایران

در این روزگار پرآشوب و دشوار، دل‌های ما به غم و اندوه آمیخته است. برای هموطنان گرامی‌مان سلامت جان، بردباری و آرامش آرزو می‌کنیم و امید آن داریم که هر چه زودتر این روزهای تلخ به پایان رسد و ایران عزیزمان به آرامش دیرینه بازگردد.

در این روزگار پرآشوب و پرچالش‌که دشواری‌ و گرفتاری‌های درون‌مرزی بر جان و روان جامعه سنگینی می‌کند، جنگ با همه تلخی‌ها و رنج‌هایش یادآور شد که نام ایران همچنان نیرویی سترگ و پایدار است که می‌تواند ما را در کنار یکدیگر نگاه دارد و وحدت بخشد.

این پیوند مقدس نه تنها در لحظات سخت و دشوار، بلکه در همهٔ روزهای پرماجرای زندگانی ما جاری و برقرار است و گواه آن است که ما فراتر از هر اختلاف و تفاوت توان همدلی، همیاری و همکاری را دارا هستیم. جنگ هرچند که ویرانگر و جانکاه بود اما به ما آموخت که ریشه‌های همبستگی و اتحاد ما ژرف‌تر و استوارتر از هر اختلاف و خویشاوندی است و این همبستگی می‌تواند سرچشمه‌ای بی‌پایان از نیرو و امید برای فردای ایران باشد.

اکنون زمان آن فرارسیده است که از این تجربه گران‌بها درس بگیریم و با نگاهی نو و اندیشه‌ای ژرف به بازسازی اعتماد عمومی و تقویت روح همبستگی ملی بپردازیم. باید ارزش‌های مشترک و بنیادین خود را بازشناسیم، گفت‌وگوهای سازنده و خردمندانه را بگسترانیم و فضای تفاهم و هم‌افزایی را در جامعه برافرازیم تا ایران عزیز نه تنها کشوری در نقشهٔ جهان بلکه خانه‌ای امن، پایدار و پرامید برای همهٔ ایرانیان باشد.

بیایید با اراده‌ای راسخ و قلبی سرشار از مهر و همدلی، نشان دهیم که ایران زنده است؛ میهنی که در دل هر ایرانی با عشق، وفا و استواری می‌تپد و آینده‌ای روشن و سرافراز را رقم خواهد زد.

گر چه گاهی تندبادی شاخه‌ای را هم شکست
سرو می‌ماند ولی طوفان به پایان می‌رسد

با احترام
کانون جهان ایرانی دانشگاه تهران
@jahaneirani_ut