♦️تبديل کردن کانال به ویترینی از مقاله رسمی یا یادداشت های در باب عمور کلان، من را از تغزلی بودنم می اندازد. آن شور بلعنده ای که می آمد و هر واجِ وحشت هایم را به شمایل واژه ای کامل، استفراغ میکرد. با تغزلی نبودنم احساس میکنم حتی برخی مخاطب هایم را از دست میدهم.
مخمصه اینجاست که تصمیم گرفته ام دوباره شاد باشم. اما تغزل و شاعرانگی و نثر های حدیث نفس، بی سوز و تلخی ممکن نمیشوند.
از طرفی ترک تغزلی بودن و چونان تداعی آزاد، تایپ کردن، عادلانه نیست. همین برون ریزی ها ما را از هاویه و گودال موت و نیستی فراتر برد. خالی کرد. پالایشمان کرد
باید یک نقطه ی اثیری میان شاعرانگی و ویترین مقاله وجود داشته باشد.
اصلا چرا فلسفه سراسر شده "پیپر نویسی" ؟ چرا کسی کلمات قصار نمی نویسد؟
بساط تغزلی بودن را که جمع کنید، فیلسوفان از پیش هم منزوی تر میشوند. برخی گفتگو ها تنها از دل وجدِ استعاره ها به قلب ها می نشیند.
-----------‐---------‐-----------------------------
🏛لینک کانال: https://t.me/Philosophical_note
#پارهها📮
Post #751
411
- ❤ 3