♨️️ بازشدن یخ روابط یا ائتلاف تاکتیکی؟ پشت‌پرده رونق دوباره روابط ریاض و ابوظبی

🔻 گزارش تحلیلی «کریستین کوتس اولریچسن» در پایگاه موسسه کشورهای خلیج، به بررسی ابعاد و علل همگرایی مجدد میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی پس از یک دوره تیرگی شدید روابط می‌پردازد. دیدار ۲۹ سپتامبر منصور بن زاید و محمد بن سلمان در ریاض، نشان‌دهنده چرخشی استراتژیک برای شکل‌دهی به یک جبهه متحد منطقه‌ای – به‌ویژه در برابر انصارالله یمن – در میانه بحران‌های فزاینده خلیج فارس است. نویسنده ابعاد این همگرایی تازه را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. ریشه‌های شکاف؛ از تنش‌های یمن تا طلاق نفتی:
تنش میان دو کشور از اواخر سال ۲۰۲۵ و با پیشروی نیروهای «شورای انتقالی جنوب» (مورد حمایت امارات) به استان‌های حضرموت و المهره تشدید شد؛ اقدامی که از نظر ریاض عبور از خط قرمز امنیت مرزی بود و به حملات هوایی عربستان و عقب‌نشینی امارات انجامید. این اختلافات در طول بهار ۲۰۲۶ با خروج ناگهانی امارات از اوپک، ایجاد محدودیت در مبادلات مالی میان دو کشور و عدم حضور ابوظبی در ائتلاف دریایی و «پیمان دفاعی مکه» ابعاد جدی‌تری به خود گرفت.

🔻 ۲. چرخش استراتژیک ریاض و ضرورت ترمیم روابط:
از سرگیری حملات موشکی و پهپادی انصارالله به خطوط لوله و بنادر دریای سرخ عربستان پس از درگیری‌های جولای، معادلات امنیتی ریاض را کاملاً تغییر داد. هم‌زمان با تشدید فشارهای جبهه یمن و گروه‌های عراقی، ضرورت ترمیم روابط با ابوظبی برای جلب پشتیبانی شبکه نفوذ امارات در جنوب یمن دوچندان شد. دیدار مقامات ارشد دو کشور در ۲۹ سپتامبر و صدور بیانیه‌های مشترک، سیگنالی شفاف از پایان دادن به تقابل مستقیم و روی آوردن به هماهنگی پرگماتیک بود.

🔻 ۳. مدیریت جبهه جنوب یمن و بازسازی موازنه قوا:
با توجه به پیشروی‌های اخیر انصارالله در بندر المخا و تنگه باب‌المندب پس از کاهش حمایت امارات از گروه‌های محلی (مانند نیروهای مقاومت ملی)، ریاض دریافت که بدون اهرم‌های امارات امکان ساماندهی نیروهای ضد انصارالله وجود ندارد. اگرچه بازگشت مستقیم نظامی امارات به یمن بعید است، اما هماهنگی شبکه‌های نفوذ ابوظبی با استراتژی ریاض می‌تواند از فروپاشی کامل توازن قوا در برابر انصارالله جلوگیری کند.

https://agsi.org/analysis/a-saudi-uae-thaw/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies