♨️ پیشروی انصارالله فراتر از نفوذ ایران است؛ ردپای تصادم سعودی و امارات در نظم فرامنطقه‌ای

🔻 مقاله «مارک لینچ»، استاد علوم سیاسی دانشگاه جورج واشینگتن در نشریه فارن پالیسی، به ریشه‌یابی تحولات زنجیره‌ای منطقه از تنگه باب‌المندب تا شمال آفریقا می‌پردازد. لینچ تقارن تسلط انصارالله بر بندر المخا و آبراه باب‌المندب را با قطع مناسبات دیپلماتیک الجزایر با امارات متحده عربی تصادفی نمی‌داند؛ بلکه آن را برآمده از سه پیشران کلیدی تحلیل می‌کند: شکست بازدارندگی آمریکا در مهار تهران، «تصادم ساختاری ریاض و ابوظبی»، و فروریختن مرزهای ژئوپلیتیک سنتی میان خاورمیانه و آفریقا. نویسنده ابعاد این رویارویی چندلایه را در سه محور تبیین می‌کند:

🔻 ۱. اخراج امارات از یمن و تاوان سوءمدیریت نظامی ریاض:
ریشه سقوط ناگهانی جبهه غرب یمن به اقدام دسامبر گذشته ریاض در بیرون راندن نیروهای نیابتی امارات (شورای انتقالی جنوب) بازمی‌گردد؛ اقدامی که ناشی از هراس پادشاهی از محاصره استراتژیک توسط ائتلاف اماراتی-رژیم صهیونیستیی در دو سوی باب‌المندب بود. ریاض پس از کنار زدن ابوظبی، ساختار نیروهای دولت مستعفی را بر عهده گرفت؛ اما فقدان شایستگی، اتکای ۸۰ درصدی به «نیروهای شبح» (دریافت‌کنندگان مواجب بدون حضور میدانی)، و ناتوانی در پشتیبانی هوایی، زمین را برای پیشروی برق‌آسای صنعا خالی گذاشت؛ امری که با انفعال عملیاتی شرکای جدید ریاض در «پیمان مکه» (ترکیه و پاکستان) تعمیق شد.

🔻 ۲. خطر فرامنطقه‌ای شدن جنگ در شاخ آفریقا:
انگیزه پیشروی انصارالله صرفاً نیابت از تهران نبود، بلکه واکنشی پیش‌دستانه به شناسایی «سومالی‌لند» توسط رژیم صهیونیستی و احتمال استقرار پایگاه‌های رژیم صهیونیستیی-اماراتی در آن‌سوی آبراه قلمداد می‌شود. این پیشروی خطر پیوند انصارالله با جنبش «الشباب» سومالی را افزایش داده و قاهره را در منگنه مرگباری از افت درآمدهای کانال سوئز و بحران سد النهضه قرار داده است، در حالی که السیسی توان حمایت هم‌زمان از هر دو پادشاهی درگیر را ندارد.

🔻 ۳. تقابل با پروژه اماراتی-رژیم صهیونیستیی؛ از یمن تا مغرب عربی:
قطع روابط الجزایر با ابوظبی نیز روی دیگر همین سکه است؛ واکنشی به حمایت امارات از مراکش در صحرای غربی ذیل پیمان ابراهیم، نفوذ در ساحل آفریقا (چاد، مالی، نیجر) و تسلیح شبه‌نظامیان RSF در سودان. لینچ نتیجه می‌گیرد خاورمیانه دیگر صحنه دو قطبی ساده واشینگتن-تهران نیست، بلکه نبردی سه قطبی میان «محور مقاومت»، «بلوک اماراتی-رژیم صهیونیستیی» و «محور پادشاهی سعودی-پیمان مکه» شکل گرفته که خطوط گسل آن از اقیانوس هند تا ساحل اقیانوس اطلس گسترش یافته است.

https://foreignpolicy.com/2026/09/18/houthi-yemen-saudi-arabia-uae-iran-oil-israel-united-states/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies