♨️ ایران تا کجا انصارالله را علیه ریاض به پیش خواهد راند؟ محاسبات پیچیده تهران در بازی «دو تنگه»

🔻 گزارش المانیتور، به بررسی موازنه شکننده جمهوری اسلامی میان بهره‌برداری راهبردی از پیشروی‌های انصارالله در یمن و پرهیز از افتادن در تله یک تصاعد غیرقابل‌مهار می‌پردازد. با پیشروی نیروهای یمنی در سواحل دریای سرخ، هدف قرار گرفتن تأسیسات نفتی آرامکو در ابها، نجران و جازان، و حمله به ایستگاه‌های خط لوله انتقال شرق به غرب سعودی (پترولاین)، یمن دیگر صرفاً یک تهدید مرزی نیست؛ بلکه به اهرم فشار غیرمستقیم تهران برای «محاصره هم‌زمان دو تنگه هرمز و باب‌المندب» بدل شده است. نویسنده ارکان این معادله ژئوپلیتیک و ریسک‌های ناشی از آن را در سه محور تبیین می‌کند:

🔻 ۱. اهرم فشار بدون مداخله مستقیم؛ بازی در زیر آستانه جنگ:
اگرچه وزارت امور خارجه هرگونه دخالت در حملات یمن را رد کرده و انصارالله را جریانی خودجوش با انگیزه‌های بومی برای احقاق حقوق خود می‌داند، اما در تحلیل‌های راهبردی تهران، حملات به خط لوله پترولاین به عنوان عملیاتی «پایین‌تر از آستانه جنگ اما با پیامی هم‌تراز جنگ» برای مهار ترامپ و نتانیاهو ارزیابی می‌شود. سال‌ها توانمندسازی تسلیحاتی و مستشاری به تهران امکان داده تا از طریق انکارپذیری، محاسبات واشینگتن و متحدانش را در دو سوی شبه‌جزیره عربستان بدون فرسایش نیروی نظامی خود برهم زند و به حاشیه کشاندن پرونده ایران را ناممکن سازد.

🔻 ۲. دگرگونی چانه‌زنی؛ از بقای سرزمینی تا بازتعریف موازنه در هرمز و باب‌المندب:
رسانه‌های داخلی پیشروی‌های صنعا را نشانه‌ای از فراتر رفتن منازعه از جغرافیای سرزمینی ایران و تثبیت دست برتر در مذاکرات منطقه‌ای ارزیابی می‌کنند. به تعویق افتادن نشست مسقط میان ایران و کشورهای شورای همکاری پیرامون امنیت دریانوردی هرمز به درخواست ریاض—که ناشی از فشار آمریکا و هراس از توافقات بومی تعبیر شد—در کنار مواضع سرسختانه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی ایران مبنی بر عدم مذاکره پیش از پذیرش شروط تهران، نشان می‌دهد جبهه یمن به وزنه‌ای تعیین‌کننده در معماری چانه‌زنی تهران تبدیل شده است.

🔻 ۳. پارادوکس موفقیت؛ مرز باریک بازدارندگی و گسترش ناخواسته بحران:
جذابیت انصارالله برای تهران در هزینه‌تراشی بدون مداخله مستقیم است. با این حال، اگر پیشروی به سوی گلوگاه باب‌المندب و انسداد شریان‌های حیاتی نفت، ریاض یا واشینگتن را به یک واکنش قاطع و ورود مجدد به جنگ فراگیر سوق دهد، تهران با چالشی راهبردی مواجه خواهد شد: قدرتمندترین شریک منطقه‌ای‌اش که زمانی سپر بازدارندگی بود، می‌تواند بحرانی مستقل خلق کند که مهار تبعات امنیتی و دیپلماتیک آن از دست تهران خارج باشد.

https://www.al-monitor.com/originals/2026/09/how-far-will-iran-push-houthis-against-saudi-arabia-amid-raging-conflict

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies