♨️ آیا بازگشایی تنگه هرمز در دسترس است؟ نقش‌آفرینی عمان و اروپا در شکستن بن‌بست واشنگتن-تهران

🔻 تحلیل «جاناتان پافیکوف» در اندیشکده شورای آتلانتیک، به کالبدشکافی بن‌بست نظامی و دیپلماتیک در تنگه هرمز می‌پردازد. پافیکوف استدلال می‌کند باور دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو مبنی بر اینکه «ایران هنوز فشار کافی را برای انعطاف در مذاکرات احساس نکرده» کاملاً اشتباه است؛ زیرا ساختار قدرت در تهران برای حفظ بقای نظام حاضر به پرداخت هزینه‌های سنگین اقتصادی است. از آنجا که نه حملات هوایی آمریکا کارساز بوده و نه امکان مداخله نظامی زمینی وجود دارد، بازگشایی پایدار هرمز تنها از طریق «ابتکار مشترک عمان و ائتلاف بحری اروپا و آسیا» میسر خواهد بود. نویسنده چهار سناریوی پیش‌رو و راهکار چهارم را در سه محور تحلیل می‌کند:

🔻 یک: سناریوهای سه‌گانه و آسیب‌های حمله زمینی:
پافیکوف سه مسیر نخست را بررسی می‌کند: ۱. تداوم ناپایداری مدیریت‌شده (جنگ‌های تناوبی و آتش‌بس‌های شکننده)، ۲. توافق جامع آمریکا و ایران (که به دلیل بی‌اعتمادی عمیق بسیار بعید است)، و ۳. حمله زمینی آمریکا به سواحل هرمز و جزیره خارک. نویسنده تاکید می‌کند حمله زمینی یک «خطای فاحش استراتژیک» خواهد بود که نیروهای آمریکایی را در زمینی متخاصم وارد یک نبرد فرساینده بی‌نتیجه می‌کند، بدون آنکه دکترین تهران را تغییر دهد.

🔻 دو: ابتکار حقوقی و پدافندی عمان و ماموریت دریایی اروپا:
سناریوی چهارم و عملیاتی، استفاده از جایگاه حقوقی عمان است. طبق کنوانسیون حقوق دریاها، هرمز یک آبراه بین‌المللی در آب‌های سرزمینی دو کشور همجوار است. عمان باید موضع ایران بر کنترل آبراه را به چالش کشیده و اعلام کند کنترل یک‌جانبه تهران، حاکمیت مسقط را مخدوش می‌سازد. در گام دوم، مسقط باید از ماموریت امنیت دریایی تحت رهبری بریتانیا و فرانسه دعوت کند تا صرفاً در آب‌های سرزمینی عمان مستقر شوند. این اقدام بدون نقض آب‌های ایران، اهرم فشار جدید تهران را خنثی می‌سازد.

🔻 سه: تغییر محاسبات استراتژیک تهران و منافع اروپا:
اگرچه پذیرش این ماموریت برای رهبرانی چون اندی برنام، نخست‌وزیر بریتانیا، و امانوئل مکرون چالش‌های سیاسی داخلی دارد، اما حمله ایران به یک نیروی چندملیتی که به دعوت مسقط مستقر شده، ریسک تشکیل یک «ائتلاف جهانی ضدایرانی» را برای تهران ایجاد می‌کند؛ خطری که ایران از آن پرهیز خواهد کرد. این اقدام نه تنها شریان تجاری اروپا و آسیا را باز می‌سازد، بلکه روابط اروپایی‌ها با شورای همکاری را تحکیم می‌بخشد.

🔷 ملاحظه: نویسنده به این موضوع نپرداخته است که حضور یک ناوگان اروپایی برای امنیت کشتی‌های عبوری چه کاری می‌خواهد انجام دهد که حضور همه جانبه و با توان کامل آمریکا نتوانسته انجام دهد؟ سوال اصلی این است که چگونه می‌توان کشتی‌ها را در مقابل قدرت نامتقارن ایران به طور ایمن عبور داد؟ ورود ناوگان اروپایی کمکی به حل این سوال نمی‌کند.

https://www.atlanticcouncil.org/dispatches/how-oman-and-europe-can-open-the-strait-of-hormuz-for-good/

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies