♨️ خطرپذیری امارات در برابر ایران؛ موازنه میان تنش‌زدایی اقتصادی و تحکیم ائتلاف با تل‌آویو

🔻 گزارش «اندرو انگلند» و «نیکلاس پاراسی» در فایننشال تایمز، به کالبدشکافی دکترین نوین امارات در پساجنگ می‌پردازد. امارات پس از تحمل نزدیک به ۳۰۰۰ حمله موشکی و پهپادی ایران و اتخاذ تندترین موضع هجومی در میان همسایگان، اکنون دست به یک «قمار بزرگ» زده است: «بازگشایی محتاطانه شریان‌های دیپلماتیک و تجاری با تهران، هم‌زمان با تعمیق بی‌سابقه روابط دفاعی با رژیم صهیونیستی و آمریکا». این تغییر ریل، بازتابی از پراگماتیسم کشوری کوچک اما ثروتمند است که صیانت از موقعیت خود به عنوان هاب مالی و گردشگری منطقه را بر هر اصل دیگری مقدم می‌داند. نویسندگان ابعاد این دکترین موازنه را در سه محور تحلیل می‌کنند:

🔻 یک: مدیریت تنش‌زدایی توسط سه برادر و بازگشت لنج‌های دبی:
شیخ محمد بن زاید (MBZ)، رئیس امارات، ماموریت حساس تنش‌زدایی با تهران را به سه برادرش—شیخ منصور (نایب‌رئیس)، شیخ عبدالله (وزیر خارجه) و شیخ طحنون (مشاور امنیت ملی)—واگذار کرده است. گفتگوهای شیخ منصور با محمدباقر قالیباف و تماس شیخ عبدالله با عباس عراقچی، شالوده بازگشت لنج‌های سنتی دبی، پروازهای خطوط ایرانی و بازگشت ۲۰ هزار مقیم ایرانی را فراهم ساخت. اگرچه ابوظبی هرگونه انتقال مالی به تهران را تکذیب می‌کند، اما مقامات دبی و فعالان اقتصادی تأکید دارند که بازار مصرف ایران و واردات محصولات پایه (نظیر کشاورزی) برای اقتصاد دبی حیاتی است.

🔻 دو: تقویت لایه‌های پدافندی با سامانه پرتو آهنین رژیم صهیونیستی و حمایت واشینگتن:
علی‌رغم تنش‌زدایی تاکتیکی با تهران، امارات بی‌اعتمادی عمیقی به ایران دارد و ائتلاف امنیتی با رژیم صهیونیستی را تا بالاترین سطح ارتقا داده است. استقرار سامانه‌های گنبد آهنین و سامانه لیزری پیشرفته «پرتو آهنین» (Iron Beam) توسط تل‌آویو در نخستین هفته‌های جنگ، به همراه دوبرابر شدن حجم سفارت رژیم صهیونیستی در ابوظبی و حضور دائم شرکت‌های دفاعی رژیم صهیونیستیی، شالوده جدیدی آفریده است. از سوی دیگر، واشینگتن با اعطای دسترسی آسان‌تر امارات به تجهیزات نظامی و تراشه‌های هوش مصنوعی، نقش خود را به عنوان ضامن نهایی تثبیت کرد.

🔻 سه: دکترین پایداری و دور زدن فیزیکی تنگه هرمز:
امارات با درک آسیب‌پذیری زیرساخت‌هایش، دکترین پایداری جدیدی را اجرا می‌کند: شرکت DP World احداث دو ترمینال جدید در بندر فجیره (ساحل شرقی) را آغاز کرده تا وابستگی به بندر جبل‌علی (که به دلیل انسداد هرمز تنها با ۱۰ درصد ظرفیت کار می‌کرد) را تقلیل دهد. شرکت ادنوک نیز ساخت خط‌لوله جدید برای دوبرابر کردن صادرات نفت به فجیره را شتاب داده است. با وجود انقباض گردشگری و تعطیلی برخی هتل‌های مجلل دبی، تمکن ۲ تریلیون دلاری صندوق‌های حاکمیتی و جهش تولید نفت ادنوک به ۴.۱ میلیون بشکه پس از خروج از اوپک، حفاظ‌های مالی محکمی برای عبور امارات از این منطقه خاکستری فراهم ساخته است.

https://www.ft.com/content/6d2d0b89-0d26-4e49-8e52-a53bdc178974?syn-25a6b1a6=1

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies